Davacılar vekili dava dilekçesinde, 128 ada 4 sayılı parsel ile aynı ada 3 sayılı parsellerin vekil edenlerinin miras bırakanları Ali Karademir ile Mehmet Karademir adına tespit ve tescil edildiklerini, taşınmazlarının bir kısmının kuzeybatı tarafında yer alan yolda bırakıldığını açıklayarak paftasında yol olarak gösterilen kısımların ait oldukları parsellere ilave edilmek suretiyle kayıt malikleri adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.
Davalı Hazine temsilcisi, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece, teknik bilirkişinin rapor ve ekli krokisinde C harfiyle gösterilen taşınmaz bölümünün bir kısım davacıların miras bırakanı Mehmet Karademir’e ait 128 ada 3, D harfiyle işaretlenen bölümün ise, yine bir kısım davacıların miras bırakanı Ali Karademir’e ait aynı ada 4 sayılı parsele ilavesi suretiyle Ali ve Mehmet Karademir’in veraset belgelerindeki miras payları oranında mirasçıları adına tapuya kayıt ve tescillerine, krokide E harfiyle belirlenen yer bakımından davanın reddine, 1000 TL vekalet ücretinin davalılardan alınıp davacılara verilmesine, 27,30 TL yargılama giderinin davalılardan alınarak davacılara ödenmesine,
diğer yargılama giderlerinin davacılar üzerinde bırakılmasına, 118,80 TL harcın davalılardan Tepehan köyü tüzel kişiliğinden alınarak Hazineye irat kaydına karar verilmesi üzerine; hüküm, Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, kazanmayı sağlayan zilyetlik hukuki sebebine dayalı olarak TMK. nun 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi gereğince açılan tescil isteğine ilişkindir.
Uyuşmazlık konusu 128 ada 4 sayılı parsel 2009 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında Ali Karademir, aynı ada 3 sayılı parselin ise, Mehmet Karademir adlarına tespit ve tescil edildikleri, kadastro tutanaklarının kesinleşmesiyle davacıların miras bırakanları olan adı geçenler adına tapu kaydının oluştuğu belirlenmiştir. Yapılan keşifte dinlenen kişilerin beyanları, kadastro tutanaklarının kapsamları ile dosya kapsamındaki tüm bilgi ve belgeler birlikte değerlendirildiğinde krokide C ve D harfleriyle belirlenen taşınmaz bölümleri bakımından kazanmayı sağlayan zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının davacılar yararına gerçekleştiği anlaşıldığından Hazine temsilcisinin işin esasına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Davalı Hazine temsilcisinin yargılama giderlerine yönelik temyiz itirazlarına gelince; dava, TMK. nun 713/1. fıkrası gereğince açılan tescil davası olup, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca Hazine ve ilgili kamu tüzel kişileri bu tür davalarda kanuni hasım durumunda bulunmaktadırlar.
TMK. nun 713/1. maddesine dayalı olarak açılan tescil davalarında davanın olumlu veya olumsuz sonuçlanması sonuca etkili olmayıp, eksik harcın davacı taraftan alınmasına, davacı tarafın yaptığı tüm yargılama giderlerinin üzerinde bırakılmasına, davacı yararına vekalet ücreti taktirine yer olmadığına karar verilir.
Somut olayda, eksik harcın davalı Köy Tüzel Kişiliğinden, yargılama giderlerinin ise, davalılardan müteselsilen tahsiline, vekalet ücretinin ise, davalılardan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmesi biçimindeki hüküm açıklanan ilkeye ve kanun hükmüne aykırı düşer.
Ne var ki, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK. nun 438/7 (HMK.m.370/2) maddesi gereğince, hüküm fıkrasının 4, 5 ve 6 nolu bendlerinde yer alan, “…118,80 TL bakiye karar ve ilam harcının davalı ...
Kişiliğinden tahsiliyle Hazineye irat kaydına, toplam 27.30 TL yargılama giderinin davalılardan müteselsilen tahsili ile davacı tarafa verilmesine, 1000 TL vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya ödenmesine…” ibarelerinin hüküm fıkralarından çıkartılmasına, bunun yerine, “eksik karar ve ilam harcının davacı taraftan alınmasına, tüm yargılama giderlerinin davacı taraf üzerinde bırakılmasına ve davacı yararına vekalet ücreti taktirine yer olmadığına” tümcelerinin yazılmasına,
temyiz edenlerin bu yöne ilişkin temyiz itirazları bu bakımlardan yerinde görüldüğünden kabülüyle hükmün düzeltilmiş bu haliyle ONANMASINA ve 2588 sayılı Kanunla eklenen 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi uyarınca Hazineden harç alınmasına mahal olmadığına 22.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.