Davacı ... vekili, nitelikleri dava dilekçesinde yazılı bulunan 1229 ada 1 parseldeki 5 numaralı mesken ile 07 JS 476 plakalı aracın evlilik birliği içinde edinilerek davalı adına tescil edildiğini, araç ile konutun alımında, ayrıca davalı adına açılan banka hesabına yatırılan nakit parada vekil edeninin katkısı bulunduğunu açıklayarak fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 30.000 TL katkı payı alacağının tasfiyenin sona ermesinden itibaren geçerli yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı ... Kacaroğlu vekili, dava konusu edinimlerde davacının bir kuruş katkısının olmadığını, dava konusu taşınmazın alımı sırasında banka kredisi kullanıldığını, kalanın ise vekil edeninin babası tarafından Rusya’dan gönderilen para ile ödendiğini, davacının hesabına gönderilen paraların da davalının babası tarafından gönderildiğini, dava konusu aracın ise bizzat davacı tarafından icra yolu ile takip sonunda açık artırma ile kıymetinin çok altında satıldığını, araç üçüncü kişi tarafından alınmış görünmekle birlikte aracı davacının kullandığını açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece, taraflar arasında görülen boşanma davasının kabulle sonuçlandığı ancak, kararın temyiz edilmesi sebebiyle henüz kesinleşmediği, mal rejiminin ise, evlilik birliği sona erdikten sonra gündeme gelebileceği, taraflar arasındaki evlilik birliğinin devam ettiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Taraflar 05.10.2001 tarihinde evlenmişlerdir. Dava konusu 1229 ada 1 parselde bulunan 5 numaralı dubleks mesken 17.3.2010 tarihinde satın alma yolu ile davalı adına tapuya tescil edilmiştir. Davalı adına Garanti Bankası Manavgat şubesi hesabında bulunan vadeli hesapta 27.09.2011 tarihi itibarıyla blokede 60.097,31 TL, hesapta ise 5.270,06 TL bulunduğu banka tarafından bildirilmiştir. Araç ile ilgili dosyada bir bilgi bulunmamaktadır. Dava konusu malvarlığı ile ilgili gerekli araştırmalar yapılmadan mahkemece evliliğin devamettiği gerekçesi ile dava reddedilmiştir.
Dosya içindeki bilgi ve belgeler ile mahkeme ilamından; davacısı Evgenia tarafından 12.3.2010 tarihinde açılan boşanma davasında, davacısı Murat olan aynı mahkemenin 2010/255 Esas 2010/189 Karar sayılı ilamı ile birleştirildikten sonra Manavgat 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin (Aile Mahkemesi sıfatı ile) 05.07.2011 tarih 2010/215 Esas 2011/394 Karar sayılı ilamı ile Murat tarafından açılan boşanma davasının reddine, Evgenia tarafından açılan davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verildiği, kararın ... vekili tarafından temyiz edildiği ve Yargıtayda temyiz incelemesi için sırasında beklediği anlaşılmaktadır.
Boşanma nedeniyle eşler arasındaki mal rejimi boşanma davasının dava tarihi itibarıyla sona ermekte olup (TMK’nun 225/2.m.), mal rejiminin tasfiyesinden kaynaklanan alacak hakkı boşanma dava tarihi itibarıyla doğar. Ancak bu hakkın dava yolu ile kullanılabilmesi, tasfiyeye karar verilebilmesi için boşanma davasının olumlu sonuçlanarak kesinleşmesi gerekir. Somut olayda taraflar arasında boşanma davası açılmış olmakla davacının mal rejiminden kaynaklanan alacak hakkı doğmuştur. Ancak tasfiyeye karar verilebilmesi için boşanma davasının olumlu sonuçlanması gerekmektedir.
Taraflar arasında boşanma davası halen derdest olup, devam ettiği anlaşıldığına, davacının mal rejiminin tasfiyesinden kaynaklanan alacak hakkı doğmuş bulunduğuna göre mahkemece yapılması gereken; davanın görülebilirlik ön koşulu olan az yukarıda yazılı Manavgat 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin (Aile Mahkemesi sıfatı ile) 2010/215 Esas 2011/394 Karar sayılı boşanma davasının sonucunu beklemek ve eldeki dava bakımından bekletici mesele yapmak, boşanmaya karar verilen dosyanın kesinleşmesi halinde ön koşulun gerçekleştiği dikkate alınıp, taraf delilleri değerlendirilerek sonucuna göre işin esası ile ilgili olumlu veya olumsuz bir hüküm kurmak,
boşanma davasının olumsuz sonuçlanması halinde ise, davanın görülebilirlik ön koşulunun gerçekleşmemesi sebebiyle işin esasına girilmeksizin yazılı şekilde davanın reddine karar vermek olmalıdır. Mahkemece davanın görülebilirlik ön koşulu yanlış değerlendirilerek yukarıda yazılı bulunan gerekçelerle davanın reddine dair hüküm kurulmuş olması doğru olmamıştır. Usul (dava) ekonomisi ilkesi de bunu gerektirmektedir (HUMK m. 77, HMK m. 30).
Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulü ile usul ve kanuna aykırı olan hükmün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve 18,40 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine 04.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.