Davacı vekili dava dilekçesinde; 1977 yılında evlenen tarafların 2006 yılında boşandıklarını, davalı ile birlikte Almanya'da yaşayan davacının katkısıyla evlilik birliği içinde edinilen 1095 parsel sayılı taşınmazın davalı adına tapuda kayıtlı iken boşanma davasının görüldüğü sırada davalı ... tarafından diğer davalı ... ...'a devredildiğini açıklayarak, taşınmazın tapusunun iptali ile davacı adına tesciline, mümkün olmadığı takdirde fazlaya ilişkin haklarının saklı tutulması kaydıyla 10.000,00 TL'nin davalı ...'ten tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalılar vekili, davalı ...'in Almanya'ya gittiği tarihten boşanma tarihine kadar çalışarak gelir elde ettiğini, davacı ve davalının elde ettikleri geliri adil bir şekilde paylaşarak iki eşinde müstakil olarak taşınmaz edindiğini, davacı Nermin'in tapuda kendi adına tescilli bulunan taşınmazı dava açmadan önce elden çıkararak evlilik birliği içinde edinilen tek taşınmazın dava konusu 1095 parsel olduğu izlenimi yaratmaya çalıştığını, davalı adına kayıtlı 1095 parselin davalının Almanya' daki işlerinin bozulması nedeniyle bu taşınmazı alım gücü olan ve davalının kardeşi ... ...'a gerçek değeri üzerinden devredildiğini bildirmiş ve davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece, ... yönünden davanın reddine ve eski eş ... yönünden davanın kabulüyle 10.000,00 TL katkı payının davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Hüküm, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.
Taraflar 20.07.1977 tarihinde evlenmişler, 09.01.1996 tarihinde açılan boşanma davasının kabulüne ilişkin kararın 14.02.2006 tarihinde kesinleşmesi ile boşanmışlardır. Eşler arasındaki mal rejimi TMK'nun 225/son maddesi gereğince boşanma davasının açıldığı tarihte sona ermiştir. Bu durum karşısında evlilik tarihinden boşanma tarihine kadar eşler başka bir mal rejimini seçtiklerini ileri sürmediklerinden 743 sayılı TKM'nin 170. maddesi uyarınca eşler arasında mal ayrılığı rejimi geçerlidir.
Dava dilekçesinin içeriği davacının talebi ve dava konusu taşımazların edinme tarihi olan 30.10.1987 tarihlerine göre davacının talebi 743 sayılı TKM'nin 170. maddesi uyarınca mal ayrılığı rejiminin geçerli olduğu dönemde edinilen mallara yapılan katkı payı alacağı isteğine ilişkindir.
Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, davacının evlilik birliği süresince yurt dışında çalışarak gelir elde ettiği saptandığına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına, tarafların Almanya'da çalıştıkları ve belirli bir gelirleri olduğu dosya kapsamı ile sabit görüldüğüne, 01.01.2002 tarihinden önce edinilen ve davalı koca adına tapuda kayıtlı iken, boşanma davası görüldüğü sırada diğer davalıya satılıp devredilen taşınmazın dava tarihindeki değerinin 529.489,60 TL olduğu saptandığına, Mahkemece bu değer benimsendiğine,
tarafların yaklaşık eşit gelire sahip oldukları, davacı kadının katkı alacağının 264.744,80 TL olarak kabul edildiğine, fazlaya ilişkin hakları saklı tutulduğuna ve istekle bağlı olmak (HMK. m. 26) üzere karar verildiğine göre davalılar vekillerinin yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile Usul ve Kanuna uygun olan hükmün esasının ONANMASINA,
Davalılar vekillerinin ... ...'a yönelik vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarına gelince; Mahkemece ... ...'a yönelik tapu iptali ve tescil isteği reddedilmiş olmakla, kendisini vekille temsil ettiren davalı lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne göre vekalet ücretine karar verilmesi gerekirken bu hususta olumlu ya da olumsuz bir hüküm kurulmamış olması doğru değildir.
Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulüyle, Yerel Mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollaması ile halen yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'nun 388/4., (HMK m.297/ç) ve 440/I. maddeleri gereğince Yargıtay Daire İlamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunabileceğine ve aşağıda dökümü yazılı 148,50 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 534,60 TL'nin temyiz eden davalıdan alınmasına 30.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.