Davacılar kendilerine ait 232 ada 1 sayılı parselin kadastro çalışmaları sırasında adlarına tespit ve tescil edildiğini, ancak, bu parselle birlikte kullandıkları kargir ev ve arsanın tahminen 500 m² olduğunu, ancak, tapuda sadece 193,66 m² gösterildiğini, kalan kısmının ise, yolda bırakıldığını açıklamak suretiyle adlarına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemişlerdir.
Davalı ... temsilcisi dava konusu yerin Hazine ile ilgili olmadığını köy tüzel kişiliğine ait olduğunu bildirmiştir.
Mahkemece makul süre içerisinde davanın açılmadığı gerekçesiyle reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, kadastrodan önceki kazanmayı sağlayan zilyetlik hukuki sebebine dayalı olarak TMK'nun 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddesi gereğince açılan tescil davasıdır.
Dava konusu taşınmaz paftasında yol olarak bırakıldığına ve taşınmaz köy sınırları içerisinde yer aldığına göre TMK'nun 713/3. fıkrası gereğince kanuni hasım durumunda bulunan Hazine’ye davanın yöneltilmesi ve taraf teşkilini sağlanması gerekirken dava koşulunun bu açıdan gözardı edilmiş olması bozma nedenidir. Dava koşulu, kamu düzenine ilişkin olup Mahkemece kendiliğinden göz önünde tutulur.
Mahkemece, yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmiş ise de, davacılar adına tespit ve tescil edilen 232 ada 1 sayılı parselin kadastro tespiti 13.10.2008 tarihinde yapılmış olup, davada, 16.06.2009 tarihinde açıldığına göre kadastro tespitinin yaklaşık 7 ay sonra söz konusu davanın açıldığı ve makul süre içerisinde açıldığının kabulü gerektiği açıktır. Böyle bir durumda, Daire uygulaması gereği her ne kadar kadastrodan önceki zilyetlik, kadastro tespiti nedeniyle kesintiye uğrar ise de, makul süre içerisinde açılan bu tür davalarda kadastrodan önceki zilyetlik edinmede gözetilir. Bu durum karşısında dava, makul süre
......
içerisinde açıldığına ve kadastrodan önceki zilyetliğinde de hesaplamada gözetilmesine gerektiğine göre iddia ve savunma doğrultusunda taraf delilleri toplanarak işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulmuş bulunması usul ve kanuna aykırıdır.
Davacılar vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 21,15 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacılara iadesine, 15.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.