Davacı vekili, evlilik birliği içerisinde edinilen 8261 parselde kayıtlı 3 nolu bağımsız bölüme vekil edeninin çalışarak katkı sağladığını açıklayarak anılan taşınmazın yarı payının iptali ile vekil edeni adına tapuya tesciline, bunun mümkün bulunmaması halinde 7500,00 TL'nin boşanma tarihinden itibaren faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini istemiş, 15.03.2010 tarihinde harcını yatırmak suretiyle sunduğu ıslah dilekçesi ile toplam alacak miktarını 20.400,00 TL'ye çıkarmıştır.
Davalı vekili, boşanmanın kesinleşmesinden itibaren TMK.nun 178. maddesinde belirtilen 1 yıllık zamanaşımı süresinin geçtiğini, ayrıca davacının ev hanımı olduğunu, katkısının bulunmadığını açıklayarak davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, ilk dava sırasındaki taleple bağlı kalınarak 7.500,00 TL'nin dava tarihinden itibaren faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, ıslah talebi ile artırılan bölüm bakımından ise, TMK.nun 178. maddesi hükmü uyarınca 1 yıllık zamanaşımı süresinin geçtiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm; davacı vekili tarafından davanın reddedilen bölümü bakımından temyiz edilmiştir.
Dava dilekçesi ve dosya kapsamı ile taraf vekillerinin açıklamalarına göre davacı, evlilik birliği içinde 743 sayılı TKM.nin 170. maddesi gereğince mal ayrılığı rejiminin geçerli olduğu dönemde 25.12.1995 tarihinde satın alınan ve davalı adına tapuya tescil edilen taşınmazın birlikte çalışarak alındığını ve taşınmazın yarı yarıya ortak olduğunu açıklayarak katkı payı sebebiyle yarı oranda tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde alacak isteğinde bulunmuştur.
Taraflar 12.06.1982 yılında evlenmiş, Eyüp 1. Aile Mahkemesinde 20.01.2004 tarihinde açılan boşanma davasının kabulüne karar verilmesine ilişkin hükmün 13.09.2006 tarihinde kesinleşmesi üzerine boşanmışlardır.
Eşler arasında 12.06.1982 tarihinden 4721 sayılı TMK.nun yürürlüğe girdiği 01.01.2002 tarihine kadar mal ayrılığı, başka bir mal rejimini seçtiklerini (4722 sayılı Kanun m. 10) ileri sürmediklerinden 01.01.2002 tarihinden boşanma davasının açıldığı 20.01.2004 tarihine kadar yasal mal rejimi olarak kabul edilen edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir.
(TMK. m. 202) Taraflar arasındaki mal rejimi TMK.nun 225/2. fıkrası uyarınca boşanma davasının açıldığı tarihte sona ermiştir.
Dava konusu taşınmazın 25.12.1995 alım tarihi itibariyle taraflar arasında mal ayrılığı rejiminin geçerli olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece edinilmiş mallara katılma rejiminin geçerli olduğu dönemde uygulanması mümkün olan 1 yıllık zamanaşımının geçerli olduğu görüşünden hareketle davanın ıslah edilen 12.900,00 TL alacak yönünden zamanaşımı yönünden reddine karar verilmiş ise de, bu değerlendirmeye katılma olanağı bulunmamaktadır.
Şöyle ki, dava; katkı payı alacağı davası netileğinde olup taraflar arasındaki uyuşmazlığın Borçlar Kanununun genel hükümlerine göre çözüme kavuşturulması gerekmektedir. Bu durumda, 01.01.2002 tarihinde yürürlüğe giren 4721 sayılı TMK.nun 178. maddesinde düzenlenen 1 yıllık dava zamanaşımına ilişkin düzenlemenin eldeki dava bakımından uygulanamayacağı açıktır.
Borçlar Kanununun başka türlü hüküm mevcut olmadığı takdirde her dava için öngördüğü 10 yıllık zamanaşımı süresini öngören TMK.nun 5. maddesi yollamasıyla 125. maddesindeki düzenlemenin uygulanması gerektiği hususunda duraksama bulunmadığına göre, mahkemece 4721 sayılı TMK.nun 178. maddesi dikkate alınarak alacağın ıslah suretiyle artırılan bölümü bakımından zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.
İddia ve savunma çerçevesinde toplanacak deliller değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.
Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hatalı değerlendirmeye dayalı usul ve yasaya aykırı bulunan hükmün redde ilişkin bölümü bakımından açıklanan nedenlerle ve 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK.nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK.nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve istek halinde 90,00 TL peşin harcın temyiz eden davacıya iadesine 24.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.