Davacı vekili, tarafların 1989 yılında evlendiklerini, evlilik birliği içerisinde edinilen 343 ada 95 parselin alınmasına ve iyileştirilmesine katkıda bulunduğunu açıklayarak fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak üzere 20.000 TL katkı alacağının yasal faiziyle birlikte davalıdan alınmasına karar verilmesini istemiş, harcını yatırmak suretiyle verdiği 10.01.2011 tarihli ıslah dilekçesiyle talep miktarını 68.912,00 TL.ya yükseltmiştir.
Davalı vekili, tasfiye koşullarının oluşmadığını, davacının taşınmazın alınmasına katkı ve desteği olmadığını, davacının Hollanda’da bulunduğu süre içerisinde 6 yıl kadar çalışmadığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece, taşınmazın değeri üzerinden davacının katkı oranı dikkate alınarak belirlenen 68.912,00 TL.nın boşanma hükmüne ilişkin tenfiz kararının kesinleştiği 13.01.2010 tarihinden geçerli yasal faiziyle birlikte davalıdan alınmasına karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Tehiri icra isteğine ilişkin mehil belgesi Dare'ye ulaştığında İcra Müdürlüğünce verilen süre geçmiş olduğundan bu nedenle Daire'ce bu konuda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş ve değerlendirilmemiştir.
Taraflar, 07.06.1989 tarihinde evlenmiş, 31.08.2007 tarihinde Mahmut Ziya tarafından Hollanda Breda Mahkemesine açılan boşanma davasının kabulüne ilişkin hükmün 15.10.2008 tarihinde ve boşanma ilamının tanınmasına (tenfizine) ilişkin kararın 13.01.2010 tarihinde kesinleşmesi üzerine boşanmışlar, dava konusu 343 ada 95 parsel, 01.10.1996 tarihinde satınalma yoluyla davalı ... adına tescil edilmiş, 01.11.2000 tarihinde niteliği 3 katlı apartman olarak tahsis edilmiştir.
Eşler arasındaki mal rejimi boşanma davasının açıldığı tarihte son bulmuştur (TMK.nun 225/2). Dava konusu araç eski MK.nun 170. maddesine göre geçerli olan mal ayrılığı rejiminin geçerli olduğu 01.10.1996 tarihinde edinilmiş olup, edinilen mallar aksi kararlaştırılmadıkça eşlerin kişisel malları sayılır. Ancak, bu dönemde edinilen mal varlığına katkısı bulunan eş katkısı oranında alacak isteğinde bulunabilir.
Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, tarafların çalışma ve gelirlerine ilişkin kayıt ve belgeler getirtilerek belirlenen katkı oranı üzerinden davacının katkı payı alacağı tespit edildiğine, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına bu tür davalarda fedakârlığın denkleştirilmesi ve hakkaniyet kuralının da gözetilmesi gerektiğine göre, yerinde olmayan davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan hükmün açıklanan nedenlerle ONANMASINA,
Davalı vekilinin ıslah ve faiz başlangıç tarihine ilişkin temyiz itirazlarına gelince; davacı vekili dilekçesinde 20.000 TL katkı payı alacağı istemiş, harcını yatırmak suretiyle verdiği ıslah dilekçesiyle talebine 48.912.00 TL ilave etmiştir. Dava konusu taşınmaz, 01.01.2002 tarihinden önce, yani mal ayrılığı rejiminin geçerli olduğu dönemde edinilmiştir. Dava. 743 sayılı TKM.nin 170. Maddesi uyarınca katkı payı alacağına ilişkindir.
Bu nedenle faiz isteğinin TMK.nun 239/son maddesine göre değil, Borçlar Kanunu genel hükümlerine göre belirlenmesi gerekmektedir. Her dava açıldığı tarihteki hükümlere tabi olduğuna ve davalı daha önce temerrüde düşürülmediğine göre yasal faize, istek konusu 20.000 TL bakımından kural olarak dava tarihinden başlatılması gerekir ise de; dava tarihi 11.05.2009 olup,
davacı tarafta tanıma kararının kesinleştiği ve faizin başlangıç tarihi olarak mahkemece belirlenen 13.01.2010 tarihi bakımından hükmü temyiz etmediğinden temyiz edenin sıfatına ve aleyhe bozma yasağı kuralı nedeniyle yine 13.01.2010 tarihinden ıslah ile artırılan 48.912.00 TL için ise ıslah tarihinden (10.01.2011) itibaren yasal faiz işletilmesine karar verilmesi gerekirken davalı aleyhine olacak şekilde ıslah edilen miktar yönünden tanıma (tenfiz) kararının kesinleştiği 13.01.2010 tarihinden geçerli olarak fazla faize hükmedilmesi doğru görülmemiştir.
Davalı vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulü ile hükmün ıslah ve faiz başlangıç tarihine ilişkin bölümünün açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla HUMK.nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK.nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK.nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve aşağıda dökümü yazılı 1.023,50 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 3.069,87 TL'nin temyiz eden davalıdan alınmasına 08.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.