Davacı; davalı ile 28 yıl evli kaldıktan sonra boşandıklarını, evlilik birliği içinde edinilen 134 ada 2 parsel, 673 ada 425 parselin tapuda davalı üzerinde kayıtlı olduğunu, ayrıca evlilik birliği içinde biriktirilen ve davalı adına açılan hesapta 80.000,00 TL bulunduğunu açıklayarak, taşınmazların tapu kaydının iptali ile yarısının adına tesciline ve bankada bulunan paranın yarısının davalıdan alınmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili 07.02.2011 havale tarihli cevap dilekçesinde; davacının taşınmazların edinmesinde katkısının bulunmadığını açıklayarak davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Taraflar 14.09.1981 tarihinde evlenmişler, 16.09.2004 tarihinde açılan boşanma davasının kabulüne ilişkin 30.07.2007 tarihli kararın 06.04.2009 tarihinde kesinleşmesi ile boşanmışlardır. Eşler arasındaki mal rejimi TMK.nun 225/son maddesi gereğince boşanma davasının açıldığı tarihte sona ermiştir. Bu durum karşısında evlilik tarihinden 4721 sayılı TMK.nun yürürlüğe girdiği 01.01.2002 tarihine kadar 743 sayılı TKM.nin 170.maddesi uyarınca eşler arasında mal ayrılığı rejimi, 01.01.2002 tarihinden itibaren 4722 sayılı Kanunun 10. maddesi gereğince, eşler başka bir mal rejimini seçtiklerini ileri sürmediklerinden boşanma davasının açıldığı 16.09.2004 tarihine kadar TMK.nun 202. maddesine göre edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir.
Toplanan deliller tüm dosya kapsamından; dava konusu 134 ada 2 parsel ile 673 ada 425 parseldeki binanın 17 sayılı bağımsız bölümün taşınmazların evlilik birliğinin devamında 743 sayılı TKM.nin 170. maddesi uyarınca mal ayrılığı rejiminin geçerli olduğu dönemde edinildiği, davacının varlığını iddia ettiği ve yarısını talep ettiği Finansbank Kütahya Şubesinde davalı adına açılan bir hesabın bulunmadığı bankanın 05.10.2010 tarih ve 83731 sayılı yazılarından saptanmıştır.
Davacının bildirmiş olduğu davalıya ait olduğunu iddia ettiği banka hesabında para bulunmamış olduğuna, davalı adına kayıtlı bulunan taşınmazlardaki katkı payı alacağı, şahsi bir hak niteliğinde olup, alacaklıya ayni bir hak bahşetmeyeceğine göre, yerinde görülmeyen davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün açıklanan nedenlerle ONANMASINA,
Davacı vekilinin evlilik birliği içinde edinilmiş mallarda, kadının katkı payı alacağının ispatının istenmesinin Anayasaya aykırı olduğu iddiasına gelince.
Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 152/1. maddesi ''Bir davaya bakmakta olan mahkeme, uygulanacak bir kanun veya kanun hükmünde kararnamenin hükümlerini Anayasaya aykırı görürse veya taraflardan birinin ileri sürdüğü aykırılık iddiasının ciddi olduğu kanısına varırsa, Anayasa Mahkemesinin bu konuda vereceği karara kadar davayı geri bırakır.'' hükmünü içermektedir.
Anılan hüküm gereğince Anayasaya aykırılık iddiasında bulunan tarafın olayda uygulanacak kanunun hangi maddesinin Anayasaya aykırı olduğunu açıkça bildirmesi gerektiğinden ve somut olayda davacı vekili tarafından 4721 sayılı Yasanın hangi maddesinin Anayasanın eşitlik kuralına aykırı olduğu belirtilmediğinden anayasaya aykırılık iddiasının REDDİNE, taraflarca HUMK.nun 388/4.
(HMK m.297/ç) ve HUMK.nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve aşağıda dökümü yazılı 21,15 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna, 04.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.