Davacı vekili, evveliyatında davacının murisi ...a ait olan ve ölümü ile mirasçılarına kalan 108 ada 52 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespiti sırasında yalnızca davacının kızkardeşi olan davalı adına tespitinin yapıldığını açıklayarak davaya konu taşınmazın tapusunun iptali ile dosyaya ibraz edilen veraset ilamındaki hissesi oranında vekil edeni adına tapuya kayıt ve tescilini talep etmiştir.
Davalı, dava konusu taşınmazın 10.08.1980 tarihli ...'a ait vasiyetname ile eşi olan dava dışı Ahmet Birol'a verildiğini, muris tarafından kızlarına hak bırakılmadığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece, dava konusu 108 ada 52 parsel sayılı taşınmazın kök muris ... tarafından ölümünden önce davalı tapu maliki ...'un eşi Ahmet Birol'a bağışlandığı, dosya kapsamına göre davaya konu taşınmazın bağışlandığı dönemde tapusunun bulunmadığı, bu sebeple bağış akdinin resmi bir şekilde yapılmasının şart olmadığı,
olaydaki gibi Ahmet Birol'a teslim edilmesi ile bağış sözleşmesinin geçerli olacağı, lehine bağış yapılan Ahmet Birol'un kadastro tespitleri sırasında aynı şekilde taşınmaz üzerindeki zilyetliğini eşi ...' a devrettiği, davalı ...' un eklemeli zilyetliği ile birlikte bağış sözleşmesinin yapıldığı tarihten dava tarihine kadar 20 yılı aşkın bir süredir taşınmazın hemen başındaki evinde oturmak sureti ile davaya konu taşınmaza kendi adına sahip çıktığı, davacı ve diğer mirasçıların ise bu süreçte herhangi bir şekilde taşınmaz ile ilgilenmedikleri gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Mahkemece, 19/12/2011 tarihli ek karar ile dava konusu taşınmazın değerinin 2010 yılı için 553,04 TL, 2011 yılı için ise 691,30 TL olduğu ve bu değerin HUMK.nun 427/2. maddede öngörülen temyiz sınırını aşmadığı ve kararın kesin olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz talebinin reddine karar verilmiştir. Davacı vekili, bu kez temyiz talebinin reddine dair kararı temyiz etmiştir.
6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollaması ile halen yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK.nun 427/2. maddesine göre değeri 1540 TL’yi geçmeyen taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar kesindir. Ancak anılan maddede belirtilen kesinlik sınırı taşınmazın aynına yönelik davalarda uygulama yeri bulmaz. Bu bakımdan, taşınmaz malın miktar ve değeri ne olursa olsun, bunlara ilişkin her türlü kararlar için temyiz yolu açık olduğundan davacı vekilince hükmün temyizi kabildir. Bu nedenle, Tercan Sulh Hukuk Mahkemesinin 19.12.2011 tarihli davacı vekilinin temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararın kaldırılmasına,
İşin esasının incelenmesi sonucunda ise; dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine, takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, HUMK.nun 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna ve aşağıda dökümü bulunan 18,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 2,75 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına 02.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.