Davacı, adına tesbit edilen 101 ada 358 parsel sayılı taşınmazın bitişiğinde bulunan ve 358 sayılı parselle birlikte kullandığı taşınmazının bir kısmının kadastro çalışmaları sırasında yol olarak bırakıldığını açıklayarak, bu bölümün 358 parsele ilavesi suretiyle adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.
Davalı Hazine vekili ile köy temsilcisi, ayrı ayrı dava konusu taşınmazın köylüler tarafından kullanılan yol niteliğindeki yerlerden bulunduğunu bildirmişlerdir.
Mahkemece, davacı yararına kazanma koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Hüküm, davalılar Hazine vekili ile köy tüzel kişiliği temsilcisi tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.
Dava konusu taşınmaz kadastro çalışmaları sırasında paftasında yol olarak gösterilen bir yerdir. 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16. maddesi hükmüne göre yol, meydan ve köprü gibi orta malları haritasında gösterilmekle yetinilir. Taşınmazın haritasında yol olarak gösterilmesi bir kadastro işlemi olup kadastro tutanağı düzenlenmediği için böyle bir işlem tesbit dışı bırakma işlemi niteliğindedir.
Böyle bir yerin TMK.nun 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14 ve 17. maddesi hükümlerine göre tapuya tesciline karar verilebilmesi için Yargıtay’ın yerleşmiş kararlarına göre haritasında yol olarak gösterildiği tarihten itibaren 20 yıldan fazla süre ile koşullarına uygun olarak tasarruf edilmiş olması gerekmektedir. Taşınmazın bulunduğu İnegazi Köyünde kadastro çalışmaları 12.6.2001 tarihinde yapılmış olup eldeki dava 5.1.2009 tarihinde açılmıştır.
Şu halde dava tarihine kadar kazanma süresi ve koşulları geçmemiştir. Bundan ayrı, tespit dışı bırakıldığı tarihe kadar kazanma koşullarının oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi gerektiği yönünde Dairemizin istikrar kazanmış kararları mevcut ise de; somut olayda dava, makul sayılabilecek süre içerisinde de açılmamıştır. Her ne kadar davacı tarafından, Bursa Kadastro
Mahkemesinin 2001/290-2002/14 Esas ve Karar sayılı dava dosyasında eldeki dava konusu taşınmaz hakkında aynı gerekçelerle tescil isteğinde bulunulmuş ise de husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine ilişkin mahkeme kararı 19.11.2002 tarihinde kesinleşmiştir. Dava konusu taşınmazın paftasında yol olarak gösterildiği tarihten davanın açıldığı tarihe kadar kazanmayı sağlayan 20 yıllık süre henüz geçmemiştir. Bu belirlemeler karşısında, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmiş olması doğru değildir.
Davalılar Hazine vekili ile köy temsilcisinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulü ile usul ve yasaya aykırı bulunan hükmün açıklanan nedenlerle ve 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi hükmü uyarınca BOZULMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 18,40 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden Köy Tüzel Kişiliğine iadesine 26.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.