Davacı, davalı ile 2007'de evlendiklerini ve 2011'de boşandıklarını, evlenirken düğünde kendisine hediye olarak takılan 9 adet her biri 30 gram altın bileziği davalının bozdurarak borçlarını ödemek için kullandığını, ancak sonradan bunları kendisine iade etmediğini; ayrıca evlilik birliği içerisinde kendisinin de katkıları ile 77 AF 209 plakalı aracı edindiklerini, bu nedenlerle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile davalıda kalan her biri 30 gram olan 22 ayar 9 adet altın bileziğin mevcutsa aynen değilse misliyle, 77 AF 209 plakalı aracın yarı bedelinin tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili, cevap süresi içinde davalının ikametgah mahkemesi olan Merzifon Mahkemesinin yetkili olduğundan yetkisizlik itirazında bulunmuş ve davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece; davalı tarafın yetki itirazının süresinde olduğu, davalının Merzifon'da ikamet ettiği ve genel hükümler uyarınca davalının ikametgahı mahkemesinin yetkili olduğu gerekçesiyle dava dilekçesinin yetkisizlik nedeniyle reddine, karar kesinleştiğinde talep halinde dava dosyasının görevli ve yetkili Merzifon Asliye (Aile) Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, hüküm; davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Taraflar, 26.10.2007 tarihinde evlenmişler, 10.03.2011 tarihinde açılan boşanma davasının kabul edilerek 15.03.2011 tarihinde kesinleşmesiyle boşanmışlardır. Dava; mal rejiminin tasfiyesine ilişkindir. TMK.nun 214/2.maddesinde; mal rejiminin tasfiyesine ilişkin davalarda boşanmaya, evliliğin iptaline veya hakim tarafından mal ayrılığına karar verilmesi durumunda; bu davalarda yetkili olan mahkemelerin yetkili olduğu düzenlenmiştir.
Bir başka anlatımla, bu nitelikteki davalarda HUMK.nun 9. ve 13. maddesindeki yetki değil; konuyla ilgili özel düzenlemelerin yer aldığı 4721 sayılı TMK.nun 214. maddesindeki yetki kuralı geçerlidir. Somut olayda; taraflar Nevşehir Aile Mahkemesinin 15.03.2011 tarih 175-152 Esas ve Karar sayılı ilamı ile boşanmışlardır. Eldeki dava, mal rejiminin tasfiyesine ilişkin olup.
TMK.nun 214/2. maddesi uyarınca boşanmaya karar veren yerel mahkemesinin yetkili olduğu dikkate alınarak bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkemenin yetkisizliğine karar verilmesi doğru olmamıştır.
Davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK.nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK.nun 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna ve 18,40 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine 29.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.