Davacı-karşı davalı ... vekili, tarafların 2003 yılında evlendiklerini, evlilik birliği içerisinde alınarak davalı adına tescil edilen 37390 ada 5 parsel üzerindeki 11 nolu bağımsız bölüm ile ... plakalı otomobilin edinilmesine katkıda bulunduğunu açıklayarak, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak üzere araç nedeniyle 20.000 TL taşınmazdan dolayı 40.000 TL ve banka hesabındaki para için 6.000 TL'nın dava tarihinden geçerli yasal faiziyle birlikte davalıdan alınmasına karar verilmesini istemiş, karşı davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Davalı–karşı davacı ... vekili, asıl davanın yersiz açıldığını, karşı taraf adına kayıtlı ... İlçesinde bulunan 186 ada 23 parselin evlilik birliği içerisinde alınan edinilmiş mal niteliğinde olduğunu, ayrıca davalı tarafça otomobil alınması için müvekkili tarafından banka kanalıyla 9.000 TL gönderdiğini açıklayarak taşınmazdan ve ödünç verilen paradan dolayı toplam 22.500 TL alacağın yasal faiziyle birlikte karşı taraftan alınmasına karar verilmesini istemiş, harcını yatırmak suretiyle verdiği 06.07.2011 tarihli ıslah dilekçesinde arsadan kaynaklanan talebine 10.675 TL ilave etmiştir.
Mahkemece, davacı ... tarafından açılan davanın kısmen kabulüne, 20.805,42 TL katılma alacağının karar tarihinden geçerli yasal faiziyle birlikte karşı davalı ...’tan alınarak davacıya verilmesine, karşı davacı ...’in davasının kısmen kabulüne, taşınmaz ve banka havalesiyle gönderilen miktarın toplamından ibaret 29.175 TL. alacağın davacı karşı davalı ...’dan alınmasına, alacağın 9.000 TL bölümüne dava tarihinden, kalan 20.175 TL bölümüne karar tarihinden itibaren faiz işletilmesine karar verilmesini üzerine; hüküm, davacı-karşı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Taraflar, 24.02.2003 tarihinde evlenmişler, 18.01.2007 tarihinde açılan boşanma davasının kabulüne ilişkin hükmün 21.10.2009 tarihinde kesinleşmesi üzerine boşanmışlardır. Sözleşmeyle başka rejim seçilmediğinden eşler arasında yasal “edinilmiş mallara katılma” rejimi geçerlidir (TMK. m. 202). Söz konusu mal rejimi, boşanma davasının açıldığı 18.01.2007 tarihinde sona ermiştir (TMK.nun 225/son).Asıl davaya konu 37390 ada 5 parsel üzerindeki 11 nolu bağımsız bölüm 02.03.2003 tarihinde satış yoluyla, 06 AR 3595 plakalı otomobil 25.03.2005 tarihinde satın alma yoluyla davalı ... adına tescil edilmiş, Kaş İlçesi’nde bulunan arsa ise 30.01.2007 tarihinde karşı davalı ... adına tescil edilmiş, 06.04.2007 tarihinde satış yoluyla dava dışı ...’a devredilmiştir.
Dosya kapsamı, dava ve karşı dava dilekçesindeki açıklamalara göre, davacı vekilinin talebi taşınmazlar ve otomobil üzerindeki değer artış payı ve katılma alacağı ile banka havalesiyle gönderilen 9000 TL'nin iadesi isteğine ilişkindir.
Bu tür davalarda, eklenecek değerlerden (TMK.m.229) ve denkleştirmeden (TMK.m.230) elde edilen miktarlar da dahil olmak üzere edinilmiş malın (TMK.m.219) toplam değerinden mala ilişkin borçlar çıkarıldıktan sonra kalan artık değerin (TMK.m.231) yarısı üzerinden (TMK.m.236/1) tarafların kazanılmış hakları da dikkate alınarak katılma alacağının hesaplanması ve TMK nun 227. maddesi hükümleri uyarınca; eşlerden biri diğerine ait malın edinilmesine,
iyileştirilmesine veya korunmasına hiç ya da uygun bir karşılık almaksızın katkıda bulunmuş ise, tasfiye sırasında bu malda ortaya çıkan değer artışı için katkısı oranında değer artış payı alacağının belirlenmesi gerekir.
Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına, mahkemece taraflar üzerinde kayıtlı bulunan taşınmazlar ve otomobilin edinilmesine tarafların yapmış oldukları katkı oranı uzman bilirkişi tarafından tespit edilerek davacı ve karşı davacının değer artış payı ve katılma alacağı usulüne uygun olarak belirlendiğine göre, davacı-karşı davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddiyle hükmün bu bölümlerinin açıklanan nedenlerle ONANMASINA,
Karşı davalı ... vekilinin, banka havalesiyle gönderilen 9.000 TL'ye ilişkin temyiz itirazlarına gelince; her ne kadar mahkemece bu paranın eşlerin ailenin geçim yükümlülüğüne katılma sorumluluğu kapsamında kalmadığı ve ödünç para olarak değerlendirilmesi gerektiği görüşünden hareketle yazılı şekilde karar verilmiş ise de mahkemenin bu değerlendirmesine katılma imkanı bulunmamaktadır.
Banka kayıtlarına göre, söz konusu para karşı davacı ... tarafından 17.10.2006 tarihinde havale yoluyla davacı ... hesabına aktarılmıştır. Banka kayıtları ve makbuzlarında havalenin hangi maksatla gönderildiği hususunda bir açıklama ve şerh bulunmamaktadır.
Söz konusu paranın davacının araba alması maksadıyla gönderildiği ve aynı amaçla kullanıldığı bildirildiğine göre Borçlar Kanununun 234, 244 ve devamı maddeleri uyarınca bu işlemin gizli bağış niteliğinde bulunduğunun kabulü gerekir. Hibe edilen para ile ilgili olarak mal rejiminin tasfiyesinden kaynaklanan alacak isteğinde bulunulamaz.
O halde; bu para yönünden yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme sonunda yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.
Davacı–karşı davalı ... vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulü ile hükmün 9000 TL'sına ilişkin bölümünün açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK. nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla HUMK. nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK. nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK. nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve aşağıda dökümü bulunan 450,00 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 1.298,00 TL'nin temyiz eden davacı-karşı davalıdan alınmasına 18.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.