Davacı ... vekili, evlilik birliği içinde alınan ve davalı adına tapuya tescil edilen dört parça taşınmazın edinilmesinde vekil edeninin de katkısı bulunduğunu açıklayarak fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere Üsküdar 604 ada 25 parselde 5 nolu dubleks mesken için 2.500 TL, Burhaniye 28 parsel için 1.500 TL, Edremit 512 ve 533 parseller için de 1.500 TL olmak üzere 5.000 TL'nin boşanma dava tarihinden geçerli olmak üzere yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, 04.01.2010 tarihinde harcını da tamamladığı dilekçesi ile talebini toplam 57.708 TL olarak ıslah etmiştir.
Davalı ... vekili, davanın zamanaşımına uğradığını özellikle ıslah edilen miktar için 10 yıllık zamanaşımının geçtiğini, davacının asgari ücretli tezgahtar olduğunu, katkı yapma imkanı olmadığını, taşınmazların tamamının vekil edeninin geliri ile edinildiğini açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece; davanın kabulü ile 57.708 TL katkı payı alacağının davalıdan tahsiline, alacağın 5.000 TL'si için dava tarihi 19.02.2007, 52.708 TL'si için ıslah tarihi 04.01.2010 tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesine karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Taraflar 04.07.1988 tarihinde evlenmiş, 17.01.2002 tarihinde açılan boşanma davasının kabulüne ilişkin hükmün 15.11.2006 tarihinde kesinleşmesiyle, mal rejimi sona ermiştir (TMK.nun 225/2.m.). Sözleşmeyle başka mal rejimi seçilmediğinden, eşler arasında 01.01.2002 tarihine kadar mal ayrılığı (TKM.nin 170.m.), bu tarihten mal rejiminin sona erdiği boşanma davasının açıldığı tarihe kadar ise yasal edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir (TMK.nun 202, 4722 s.Y.nın 10.m.).
Dava konusu taşınmazlardan Üsküdar’da 604 ada 25 parseldeki 5 nolu dubleks mesken 25.8.1987, arsa vasfındaki Burhaniye’de 28 parsel 14.05.1990, Edremit’te 512 parsel 16.8.1991 ve aynı yerdeki 533 parsel ise 17.1.1994 tarihinde satın alınarak tapuda davalı adına tescil edilmişlerdir. Dava dilekçesi ve dosya kapsamına göre davacının talebinin mal rejiminin tasfiyesinden kaynaklanan katkı payı alacağı niteliğinde olduğu anlaşılmaktadır.
Dosya muhtevasına, toplanan deliller, getirtilen taraflara ait gelirlere ilişkin belgeler, katkının sağlandığı kabul edilen nakit para ve dinlenen tanık beyanları karşısında taraflar arasında mal ayrılığı rejiminin geçerli olduğu dönemde davacının alınan 28, 512 ve 533 parsellerin edinilmelerinde katkı oranının net olarak belirlenme imkanı olmadığı görüldüğünden dosya kapsamı, tarafların sosyal konumları, gelirlerinden yapabilecekleri kişisel harcamalar,
TMK’nun 152. maddesinde yer alan kocanın evi geçindirme yükümlülüğü ile hakkaniyet ve fedakarlığın denkleştirilmesi ilkeleri de birlikte gözetildiğinde her bir taşınmazın alım tarihi itibarıyla belirlenen katkı oranları ile taşınmazların dava tarihi itibarıyla usulüne uygun şekilde belirlenen sürüm değerlerinin çarpılması sonunda katkı payı alacağının sırasıyla 34.000 TL, 6.375 TL ve 3.833 TL olarak hesaplanmasında ve bu değerler dikkate alınarak hüküm kurulmuş olmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yine davacının dava dilekçesinde istediği miktara dava tarihi, ıslahla artırılan bakiye miktar yönünden ise ıslah tarihi itibarıyla faize hükmedilmiş olması da yerindedir. Bu taşınmazlarla ilgili toplam 44.208 TL.nin dava dilekçesinde istenen bölümünün 3.000 TL ve ıslahla artırılan bölümünün ise 41.208 TL olduğu hususu faiz bakımından göz önünde bulundurulmalıdır.
Açıklanan nedenlerle davalı vekilinin 28, 512 ve 533 parsellere yönelen temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan hükmün Burhaniye’deki 28 parsel ile Edremit’teki 512 ve 533 parsellerle ilgili bölümünün ONANMASINA,
Dava konusu Üsküdar’da 604 ada 25 parseldeki 5 nolu dubleks meskene gelince; mahkemece bu taşınmaz bakımından da katkı payı alacağı hesabı yapılarak davacının 13.500 TL. katkı payı alacağı olduğu sonucuna varılmış, bu miktarın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Ancak noksan ikmali sonunda dosya arasına getirtilen tapu kaydının ilk oluşumuna ilişkin belgelerden bu meskenin davalı adına 25.08.1987 tarihinde kat irtifaklı olarak satın alınarak tescil edildiği ve 25.04.1989 tarihinde kat mülkiyetine çevrilmiş olduğu görülmektedir.
Dava konusu taşınmazın evlilik birliği içinde 743 sayılı MK.nun yürürlükte bulunduğu dönemde edinilmiş olması halinde, eşlerden biri adına kayıtlı bir taşınmazın edinilmesine katkıda bulunduğunu iddia eden diğer eş katkısını kanıtlarsa, katkısı oranında alacak isteğinde bulunabilir. Evlilik birliği kurulmadan önce taraflardan biri adına satın alınan mal varlığı üzerinde diğer tarafın mal rejiminin tasfiyesinden kaynaklanan katkı payı alacağı isteğinde bulunma imkanı yoktur.
Taşınmaz evlilik birliği içinde edinilmediğinden taraflar arasındaki uyuşmazlığın Borçlar Kanunun genel hükümlerine göre çözüme kavuşturulması gerekmekte olup TMK’nun mal rejimini düzenleyen hükümlerinin uygulanma yeri yoktur. Dava konusu 5 numaralı dubleks mesken tarafların evlilik birliğinin kurulduğu 04.07.1988 tarihinden önce 25.08.1987 tarihinde davalı adına edinildiğine göre davacının bu taşınmaz yönünden davalıdan katkı payı alacağı istemesi mümkün değildir.
Mahkemece bu taşınmaz yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hesaplama yapılarak katkı payı alacağına hükmedilmiş olması doğru olmamıştır. Bu taşınmaz bakımından dava dilekçesinde istenen miktarın 2.500 TL ve hükmedilen 13.500 TL'nin bakiye 11.000 TL'sinin ise ıslahla artırılmış miktar olduğu da dikkate alınmalıdır.
Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile usul ve yasaya aykırı bulunan hükmün 604 ada 25 parseldeki 5 numaralı dubleks meskenle ilgili bölümünün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve aşağıda dökümü bulunan 857,00 peşin harcın onama harcına mahbubu ile kalan 1.768,96 TL'nin temyiz eden davalıdan alınmasına 22.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.