Davacı, Emir Bükü mevkiindeki 491 ada, 43 parsel sayılı taşınmazın Kutlular Mahallesinden geçen kadastro sırasında 524,90 metrekaresinin davalı adına, aynı ada 44 parsel sayılı taşınmazdaki 320,77 metrekarenin ise kendi adına tespit ve tescil edildiğini, bu taşınmazları ...ve .... isimli kardeşlerden satın aldıklarını, yarısının davalının olması gerekirken, davalı adına 204 metrekare fazla tespit edildiğini ileri sürerek, 43 parselin tapu kaydının iptali ile 44 parsele ilavesi ile her iki parselin eşit olarak adlarına tesciline karar verilmesini istemiştir.
Davalıya tebligat yapılmışsa da davaya bir savunma getirmemiştir.
Yapılan yargılama sonunda mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, süresi içerisinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, kazanmayı sağlayan zilyetlik ve muristen intikal hukuksal sebeplerine dayalı olarak TMK.nun 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi gereğince açılan mülkiyetin aktarılmasına ilişkin tapu iptali ve tescil davasıdır.
Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır.
Çekişme konusu 491 ada 43 parselin 524,90 metrekare miktarında ev niteliğinde olup, senetsizden ...zilyetliğindeyken 1990 yılında ...’e satılıp zilyetliğinin devir edildiği, ...’in ilan süresinde yaptığı itirazın komisyonca reddedilerek tutanağın 02.11.2009 tarihinde kesinleştiği, 491 ada 44 parselin ise, 320,77 metrekare miktarında tarla niteliğinde, senetsizden ceddinden taksimen ve veraseten intikalen gelen ...’in zilyetliğine ilişkin tutanak 02.11.2009 tarihinde kesinleşmiştir.
Davalı temyizinde, taşınmazların ...ve ... dışında muris ... eşi ve mirasçısı ...’a da intikal ettiğini, ...’ın sağlığında taşınmazını ...’ya satıp devrettiğini, 43 parsel sayılı taşınmazı ...den 2007 yılında satın ve devir aldığını, ... ve ...’ya taksimen düşen bu taşınmazın doğal olarak ...’nın taşınmazından büyük olduğunu belirtmiştir.
Yargılama tutanakları üzerinde yapılan incelemede tarafların tanık ve delillerini bildirmeleri için mahkemece kendilerine süre ve imkân tanınmadığı gibi keşif ara kararında yerel bilirkişi ve tanıkların ne şekilde dinlenecekleri konusunda açıklık da bulunmamaktadır.
Açıklanan nedenlerle öncelikle tarafların tanık ve delillerini bildirmeleri konusunda taraflara süre ve imkân tanınması, yöntemine uygun bir biçimde keşif ara kararının alınması, yerel bilirkişi ve tanıkların HMK.nun 243 ve 244, 259 ve 290/2. maddeleri gereğince davetiye ile yeniden yapılacak keşif yerine çağrılmaları, aynı Kanunun 259 ve 290/2. maddeleri uyarınca uyuşmazlığın taşınmaza ilişkin bulunması nedeniyle yerel bilirkişi ve tanıkların keşif yerinde dinlenmelerinin sağlanması,
3402 sayılı Kadastro Kanununun 14/I. maddesi uyarınca zilyetlik maddi olaylardan olup, yerel bilirkişi ve tanık dâhil her türlü delille kanıtlanmasının mümkün olduğunun göz önünde tutulması, ondan sonra toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme sonucu hüküm kurulmuş bulunması doğru değildir.
Davalının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK. nun 388/4. (HMK. m.297/ç) ve HUMK. nun 440/1. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 18,40TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 15.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.