Davacı vekili; müvekkilinin zilyetlik devir senediyle 3000 metrekare olarak davalıya devrettiği taşınmazın kadastro tesbiti sırasında 232 ada 56 parsel numarası alarak 4267 metrekare olarak davalı adına tespit gördüğünü, böylece davalı adına 1267 m2 miktarında yerin fazla tespit edildiğini, bu 1267 metrekarelik kısmın niza konusu 232 ada 56 parselden ayrılarak davacı adına tesciline, bu mümkün değilse 10.000,00 TL taşınmaz bedelinin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmesini istemiştir.
Davalı; davacının aynı konuda, aynı hukuki sebeple daha önce Kadastro Mahkemesinde kendisine karşı dava açtığını, açmış olduğu davanın Kadastro Mahkemesinin 18.01.2010 tarihinde verdiği 2009/214 Esas 2010/57 Karar sayılı kararı ile reddedildiğini, anılan bu kararın 27.09.2010 tarihinde kesinleştiğini, eldeki davanın hak düşürücü süre geçildikten sonra açıldığını açıklayarak davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, tapu iptali ve tescil isteminin kesin hüküm nedeniyle reddine, 10.000,00 TL taşınmaz bedeli isteminin ise talebin zamanaşımına uğradığı açıklanarak bu istemin de reddine karar verilmiştir.
Hükmün esası davacı vekili, vekalet ücretine ilişkin bölümü de davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine, Marmaris Kadastro Mahkemesinin konusu, tarafları, sebebi aynı olan 18.01.2010 tarih ve 2009/214 Esas 2010/57 Karar sayılı 27.09.2010 tarihinde kesinleşen kararı ile davacının davasının ret edildiği, taşınmaz bedeli talebinin zamanaşımına uğradığı ve davalının süresinde zamanaşımı definde bulunduğu belirlendiğine göre, mahkemece yazılı olduğu şekilde davanın reddine karar verilmiş olmasında herhangi bir isabetsizlik görülmediğinden davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile esasa ilişkin hüküm bölümünün ONANMASINA,
Davalı vekilinin vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarına gelince; dava, TMK.nun 713. maddesine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir. Bu tür davaların yargılama giderleri bakımından diğer dava türlerinden farklı bir yönü bulunmamaktadır. 6100 sayılı HMK.nun 326.maddesi (1086 sayılı HUMK.nun 417) hükmüne göre; kanunda aksine bir hüküm olmadıkça aleyhine hüküm kurulan taraf tüm yargılama giderlerinden sorumludur. Mahkeme, davalı vekili lehine vekalet ücreti takdir etmemiştir. Bu durum, anılan yasa hükümlerine aykırıdır. Mahkemenin davalı yararına avukatlık ücreti takdir etmesi gerekmektedir.
Yukarıda açıklanan nedenle davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile söz konusu kararın vekalet ücretine ilişkin bölümünün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK.nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK.nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, aşağıda dökümü yazılı davacıya ait 21,15 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna ve 21,15 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine 12.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.