Davacı vekili, vekil edeninin 70-80 yıldır zilyetliğinde bulunan 205 ada 12, 13 ve 14 parsel sayılı taşınmazların, kadastro çalışmaları sırasında doğal sit alanında kaldığı gerekçesiyle Hazine adına tespit ve tescil edildiğini, 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu'nun 11. maddesinde yapılan değişiklik ile taşınmazların zilyetlikle iktisabının mümkün hale geldiğini açıklayarak parsellerin Hazine adına olan tapu kayıtlarının iptali ile vekil edeni adına tescilini istemiştir.
Davalı Hazine vekili davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, 07.02.2012 tarihli oturumda davaya konu 205 ada 13 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin kesinleşmediği gerekçesiyle anılan parsel yönünden davanın tefrikine karar verilmiş; diğer parseller yönünden kazanmayı sağlayan zilyetlik koşullarının davacı yararına oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne; 205 ada 12 ve 14 parsellerin Hazine adına olan tapu kayıtlarının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmiştir.
Hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından; kadastro sırasında 205 ada 12 parsel, belgesizden, ..., 205 ada 14 parsel belgesizden Doğan Selçuk, 205 ada 13 parsel belgesizden ... adına 04.12.1992 tarihinde tespit edilmiş, Kadastro Komisyonunun yeniden incelemesi sonucu taşınmazların Muğla Kültür ve Tabiat Varlıkları Koruma Kurulu Müdürlüğü'nün yazı ekinde gönderilen 14.02.1996 tarih ve 5576 sayılı karar ve ekindeki 1/25.000 ölçekli sit haritalarına göre tamamının sit alanında kaldığı,
zilyetlikle iktisabının mümkün olmadığı açıklanarak Komisyonun 05.12.2005 tarihli kararları ile parsellerin kadastro tespitlerinin iptali ile Hazine adına tespitine karar verilmiştir. 205 ada 12 ve 13 parsel sayılı taşınmazların kadastro tespiti itiraz edilmeksizin 08.09.2006 tarihinde kesinleşerek Hazine adına tapu kayıtları oluşmuştur.
205 ada 13 parsel sayılı taşınmazın tespitine dava dışı Ali Selçuk'un itirazı üzerine, o yer Kadastro Mahkemesi'nin 19.02.2009 tarih 2006/539 E.-2009/179 K. kararı ile keşif giderlerinin verilen kesin süre içerisinde yatırılmadığı gerekçesiyle davanın reddine, taşınmazın tespit gibi Hazine adına tesciline karar verilmiştir.
Davacı mirasçıları tarafından hüküm temyiz edilmiş, Yargıtay 7. Hukuk Dairesi'nin 07.07.2011 tarih ve 2011/4070 E.-4688 K. sayılı ilamı ile yerel mahkeme hükmü bozulmuş bilahare karar düzeltme talebinin de aynı Dairece reddine karar verilmiştir.
Somut olayda; dosya arasındaki kadastro paftası incelendiğinde, tefrikine karar verilen ve kadastro mahkemesinde yargılaması devam eden 205 ada 13 parselin, eldeki davaya konu 12 ve 14 sayılı parsellerin arasında yer aldığı, 13 parselle ilgili yargılamanın sonucunun eldeki davayı doğrudan etkileyeceği tartışılmazdır.
O halde yapılacak iş; Marmaris Kadastro Mahkemesi'nin anılan parselle ilgili dava sonucunun beklenmesi, kesinleştikten sonra toplanan delillerle birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.
Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile yerel mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK.nın Geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK.nun 388/4 (HMK.m 297/ç) ve HUMK.nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 29.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.