Davacı vekili, dava dilekçesinde vekil edeni adına tapuda kayıtlı 382 parselin devamı niteliğinde olan taşınmazın miras yoluyla intikal ve kazanmayı sağlayan eklemeli zilyetlik nedenlerine dayanarak vekil edeni adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.
Davalı Hazine vekili davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davanın kabulüne, Fen Bilirkişisi ...'ın 19.04.2011 tarihli krokili raporunda A harfi ile göstermiş olduğu 2533m2lik kısmın en son parsel numarası verilerek davacı adına tesciline karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, TMK.nun 713/1, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddeleri uyarınca açılan tapusuz taşınmazın tescili isteğine ilişkindir.
Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ise de, Mahkemenin yazılı gerekçesine katılma olanağı bulunmamaktadır. Davaya konu taşınmaz, 28.10.1978 tarihinde yapılan tapulama çalışmaları sırasında tescil harici bırakılmıştır. Taşınmaza komşu 383 parsele tapulama sırasında revizyon gören 27.09.1973 tarih ve 25 sıra nolu tapu kaydı nizalı yeri taşlık okumaktadır.
15.04.2011 tarihinde mahallinde yapılan keşfe katılan Uzman Ziraatçi Bilirkişi ...raporunda, nizalı taşınmazın yüzeyinin genellikle kayalık ve toprak ile örülü kısımlarda toprak derinliğinin çok sığ olduğunu, üzerinde hiçbir tarımsal faaliyet görülmediğini, uzun süredir derin olarak işlenmediğinden sıkı bir hal kazanmış, kil ve kireç içeriğinin fazlalığından dolayı da doğal bitki örtüsü oluşumunun çok zayıf bulunduğunu, taşınmaz üzerinde birçok yerde kayaların yer aldığını, bazı kısımlardaki engebelerin tarım alet ve makinalarının çalışmasına engel olacak düzeyde fazla görüldüğünü açıklamıştır.
Raporda yer alan taşınmaza ait fotoğraflardan da, taşınmazın halen kayalı ve taşlık vasfında olup, ekonomik amaca uygun biçimde tarımsal faaliyet sürdürülen yerlerden olmadığı, imar-ihyaya muhtaç olduğu net bir biçimde görülmektedir. Saptanan bu somut olgular karşısında, Mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken takdiri delil niteliğinde olan Yerel Bilirkişi ve tanık beyanlarına değer verilerek yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru olmamıştır.
Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile Yerel Mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK. nun 388/4. (HMK. m.297/ç) ve HUMK. nun 440/1. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunabileceğine, 17.01.2013 tarihinde oybirilğiyle karar verildi.