Davacı vekili, 1984 yılında evlenen davacı ve davalı arasında boşanma davası bulunduğunu, evlilik sırasında davacı tarafından müşterek eve çeyiz olarak getirilen eşyalar ve düğünde takılan altınlar ile evlilik birliği içinde edinilen ev eşyası, traktör, binek otomobil, balıkçı teknesi, bir adet inek ve yavrusu ile 6 adet altın bileziğin davalıda kaldığını açıklayarak fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla eşya alacağı ve katkı payından kaynaklanan 2.000,00 TL' nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili, davalının evlilik birliği içinde edinilen malvarlığında herhangi bir katkısı bulunmadığından ve çeyiz olarak getirilen eşyalar davacı tarafından yanında götürülmüş olduğundan davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece, davacı eşyalar konusunda ayrıntılı açıklamada bulunmadığı ve iddiasını ispatlamadığından davanın reddine karar verilmiştir. Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Taraflar 20.10.1984 tarihinde evlenmişler, 14.07.1999 tarihinde açılan boşanma davasının kabulüne ilişkin kararın 22.01.2002 tarihinde kesinleşmesi ile boşanmışlardır. Eşler arasındaki mal rejimi TMK'nun 225/son maddesi gereğince boşanma davasının açıldığı tarihte sona ermiştir.
Dava, mal rejiminin boşanma sebebiyle tasfiyesinden kaynaklanan alacak isteği ve eşya alacağı isteğine ilişkindir. Bu davaların çözüm yeri 4787 sayılı Aile Mahkemeleri'nin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 4. maddesi gereğince Aile Mahkemeleri'dir. Aile Mahkemesi kurulmayan yerlerde ise Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenen Asliye Hukuk Mahkemeleri'nde davanın Aile Mahkemesi sıfatı ile görülüp karara bağlanması gerekir. Görev kamu düzenine ilişkin olmakla yargılamanın her aşamasında kendiliğinden gözönünde bulundurulur. Mahkemece, davanın niteliği dikkate
alınarak davaya Aile Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken bu husus gözden kaçırılarak Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla yargılamaya devam edilip yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.
Davacı vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m. 297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 14.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.