Davacı vekili, dava dilekçesinde mevkii ve hudutlarını belirttiği 450m² yüzölçümlü taşınmazın, vekil edeninin babası tarafından 29.08.1938 tarihli senet ile satın alındığını, babası tarafından da müvekkiline 15.07.2004 tarihli senet ile hibe edilerek zilyetliğin devredildiğini, davalının müvekkiline ait olan bu taşınmazı kullanımasına engel olduğunu açıklayarak, davalının haksız müdahalesinin önlenmesini, 5 yıllık kullanım bedeli olarak 3.000 TL tazminatın davalıdan tahsilini istemiştir.
Davalı vekili, taşınmazın vekil edenine babasından miras yoluyla kaldığını ve yirmi yılı aşkın süredir müvekkilinin taşınmaza malik sıfatıyla zilyet olduğunu bildirerek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Keşfe katılan teknik bilirkişi Cüneyt Kılınç 23.06.2009 tarihli rapor ve krokisinde dava konusu yerin kadastro çalışmaları sırasında 180 ada 28 ve 33 nolu parseller olarak sınırlandırıldığını ancak kadastro tespitinin henüz yapılmadığını açıklamıştır. Eksikten istenilen her iki parsele ait kadastro tutanağında eldeki dava dosyasında parsellerin mülkiyetine yönelik dava açıldığı anlaşıldığından 3402 sayılı Kadastro Kanununun 5. maddesi ve Davalı Taşınmaz Mal Tutanaklarının Kadastro Mahkemesine Devri Hakkındaki Yönetmeliğin 7. maddesi hükmü gereği tutanağın sütunu boş bırakılarak kadastro mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.
3402 sayılı Kanunun 27/1. maddesi hükmüne göre, "mahalli hukuk mahkemelerinde görülmekte olan kadastro ile ilgili ve henüz kesinleşmemiş bulunan taşınmaz mala ilişkin davalar hakkında o taşınmaz mal için kadastro tutanağı düzenlendiği tarihte bu mahkemelerin görevi sona erer ve davalara ait dosyalar Kadastro Mahkemesine re'sen devrolunur". Aynı Kanunun 26/son maddesi hükmüne göre de, "Kadastro Mahkemesinin yetkisi her taşınmaz mal hakkında kadastro tutanağının düzenlendiği günde başlar".
Açıklanan kanun hükümleri uyarınca; mülkiyet uyuşmazlığı hakkında görevsizlik kararı verilmek suretiyle dava dosyasının görevli Kadastro Mahkemesine gönderilmesine, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 26. maddesi uyarınca Kadastro Mahkemesinin görev alanı dışında kalan tazminat isteği bakımından HUMK.nun 46. maddesi gereğince ayırma (tefrik) kararı verilerek mahkemenin ayrı bir esasına kaydedilmek suretiyle bekletici mesele yapılmasına karar verilmesi gerekirken, işin esasının incelenerek yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru değildir. Görev kamu düzeni ile ilgili olup mahkemece kendiliğinden gözetilir. Tutanakların malik hanesi 3402 sayılı Kadastro Kanununun 30. maddesi uyarınca ancak Kadastro Mahkemelerince doldurulur.
Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK.nun 388/4 (HMK.m 297/ç) ve HUMK.nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 21,15 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine 20.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.