Davacı vekili, tarafların 1982 yılında evlendiklerini, evlilik birliği içerisinde edinilen 5294 ada 19 parsel üzerindeki 4 nolu bağımsız bölümden dolayı alacağı bulunduğunu açıklayarak taşınmazın rayiç değerinin yarısı üzerinden alacağının belirlenerek dava tarihinden geçerli yasal faiziyle birlikte davalıdan alınmasına karar verilmesini istemiş, harcını yatırmak suretiyle verdiği 17.07.2009 tarihli ıslah mahiyetindeki dilekçesinde dava değerinin 50.000 TL olduğunu açıklamıştır.
Davalı vekili, davacının hiçbir katkısı bulunmadığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece, taleple sınırlı olarak 10.000 TL katkı payı alacağının dava tarihinden geçerli yasal faiziyle birlikte davalıdan alınmasına karar verilmiştir. Hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Taraflar, 21.05.1982 tarihinde evlenmiş, 07.03.2008 tarihinde açılan boşanma davasının kabulüne ilişkin hükmün 15.09.2008 tarihinde kesinleşmesi üzerine boşanmışlar, dava konusu 4 nolu bağımsız bölüm 20.02.1997 tarihinde satış yoluyla davalı ... adına tescil edilmiştir.
Toplanan deliller ve dosya kapsamına göre dava; 743 sayılı TKM. nin 170.maddesi gereğince mal ayrılığı rejiminin geçerli olduğu dönemde edinilen taşınmaza yapılan katkı alacağına ilişkin bulunduğuna, tarafların çalışma ve gelir durumlarına ilişkin kayıt ve belgeler getirtilerek taşınmazın edinilmesine yapmış oldukları katkı oranı ile davacının katkı payı alacağı usulüne uygun olarak belirlendiğine göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Dava dilekçesinde davacı vekili fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 10.000 TL katkı payı alacağına hükmedilmesini istemiş ise de harcını yatırmak suretiyle verdiği 17.07.2009 tarihli ıslah dilekçesinde dava değerinin 50.000 TL olduğunu açıklayarak talep miktarını artırmıştır. O halde; davacı vekili tarihi açıklanan dilekçeyle harcını yatırmak suretiyle davayı ıslah ettiğine göre, mahkemece usulüne uygun olarak belirlenen miktar üzerinden davacının katkı payı alacağına hükmedilmesi gerekirken davanın ıslah edilmiş olduğu gözden kaçırılarak yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.
Davacı vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla HUMK.nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK.nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK.nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve istek halinde 148,50 TL peşin harcın temyiz eden davacıya iadesine 17.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.