Davacı vekili, tarafların 1990 yılında evlendiklerini, evlilik birliği içerisinde edinilen 1044 ada 2 parsel üzerindeki 18 nolu bağımsız bölümün alınmasına katkıda bulunduğunu açıklayarak fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak üzere 8000 TL alacağın davalıdan alınmasına karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili, davacının kötü alışkanlıkları bulunduğunu, kazancını buralara harcadığını, taşınmazın alınmasına katkı sağlamadığını açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, davacının taşınmazın edinilmesine 1/4 oranında katkısı bulunduğu kabul edilerek taşınmazın keşif tarihindeki 17500 TL değeri üzerinden belirlenen 4375 TL alacağın dava tarihinden geçerli yasal faiziyle birlikte davalıdan alınmasına karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Taraflar, 30.10.1990 tarihinde evlenmiş, 18.10.2007 tarihinde açılan boşanma davasının kabulüne ilişkin hükmün 10.12.2009 tarihinde kesinleşmesi üzerine boşanmışlardır. Başka mal rejimi seçilmediğinden eşler arasında 01.01.2002 tarihine kadar mal ayrılığı (743 sayılı TKM.170), bu tarihten mal rejiminin sona erdiği boşanma davasının açıldığı tarihe kadar ise, yasal edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir (TMK. m. 202, 225). Dava konusu 1044 ada 2 parsel üzerindeki 18 nolu bölüm 11.12.2003 tarihinde satış yoluyla davalı ... İçin adına tescil edilmiştir.
Dosya kapsamı ve dava dilekçesindeki açıklamalara göre, davacı vekilinin talebi edinilmiş mallara katılma rejiminin geçerli olduğu dönemde alınan taşınmaz üzerindeki katılma alacağı isteğine ilişkindir.
Bu tür davalarda, eklenecek değerlerden (TMK.m.229) ve denkleştirmeden (TMK.m.230) elde edilen miktarlar da dahil olmak üzere edinilmiş malın (TMK.m.219) toplam değerinden mala ilişkin borçlar çıkarıldıktan sonra kalan artık değerin (TMK.m.231) yarısı üzerinden (TMK.m.236/1) tarafların kazanılmış hakları da dikkate alınarak katılma alacağının hesaplanması gerekirken, mahkemece davacının 1/4 oranında katkısı bulunduğu kabul edilerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi hatalıdır.
Ne var ki; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olup temyiz edenin sıfatına ve aleyhe bozma yasağı ilkesine göre bu yön bozma nedeni yapılmamıştır.
Davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün açıklanan nedenlerle ONANMASINA, taraflarca HUMK.nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK.nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve aşağıda dökümü bulunan 65,00 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 194,88 TL'nin temyiz eden davalıdan alınmasına 25.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.