Davacı vekili, dava konusu 157 parsel ile dava dışı 1140 ve 1141 parsel sayılı taşınmazların ortak kök muris ...’den kaldığını, yakın muris babaları döneminde yapılan taksimle dava dışı 1140 parselin müvekkiline, 1141 parselin dahili davalıların yakın murislerine, dava konusu 157 parselin ise davalı ...’ye düştüğünü, 157 parsel üzerinde bulunan su kuyusundan her üç parsel maliklerinin yararlandığını, ancak son zamanlarda davalının buna izin vermediğini ileri sürerek öncelikle tapu kaydının iptali ile adına tesciline bu isteklerin yerinde görülmemesi durumunda su kuyusundan yararlandırılmasına, bu taleplerinin de haklı görülmemesi durumunda tazminata hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı ..., 02.03.2005 günlü oturumda davayı kabul etmediğini açıklamıştır. Beyanını imzasıyla onaylamıştır. Davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Dahili davalılara dava dilekçesi usulüne uygun tebliğ edilmiştir. Oturumlara katılanlar davaya bir diyecekleri olmadığını açıklamışlardır.
Mahkemece, su kuyusunun kapsamında bulunduğu dava konusu 157 parselin taksimde davalı ...'ye düştüğü, sonraki yıllarda davalının izni ile 1140 ve 1141 parsel maliklerininde bu su kuyusundan (kuyudaki sudan) yararlandıkları için söz konusu su kuyusunda davacının üstün hakkının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Hüküm; süresinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosya içeriğine ve toplanan delillere göre; dava konusu 157 parsel ile dava dışı 1140 ve 1141 parsellerin öncesi tarafların ortak kök murisleri ...’ye bir bütün halinde ait olduğu, ölümü ile yapılan taksimde 1140 nolu parselin davacıya, 157 sayılı parselin ise davalı ...’ye kaldığı tartışmasızdır. Yerel bilirkişi ve tanıklar beyanlarından öncesi itibariyle bütün olan taşınmazların taksim edilmesinden sonra her üç parselin, davaya konu su kuyusundan yararlandıklarını, teamülünde bu yönde olduğunu bildirmişlerdir. Jeoloji Mühendisi ... ile Ziraatçı Bilirkişi Kamil Geçme tarafından düzenlenen 12.04.2006 tarihli rapor ve 19.09.2006 tarihli ek rapora göre: su kuyusuna ait debinin (kaynağının) her üç parselin sulama suyu ihtiyacını karşılayacak seviyede olduğu belirlenmiştir.
Buna göre, suyun debisi, taşınmazların yüzölçümleri, bitki örtüleri, kadim ve öncelik hakları gözetilerek, Jeoloji Mühendisi ve Ziraatçı Bilirkişilerden alınacak ek rapor ile tarafların su ihtiyaçlarını saptamak suretiyle gerekirse tarafların ortaklaşa sudan faydalanabileceği bir su düzeneği ve su rejimi oluşturarak uyuşmazlığın çözümünde gözönünde bulundurulması gerekirken, bu husus gözardı edilerek delillerin takdirinde yanlışa düşülerek yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.
Davacı vekilinin, temyiz itirazları açıklanan gerekçelerle yerindedir. Kabulüyle Yerel Mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'nun 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna ve 18,40 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 13.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.