Davacı vekili dava dilekçesinde, 1991 yılında evlenen davacı ve davalı arasında boşanma davası bulunduğunu, davacının teknik ressam, davalının ise serbest muhasebeci olduğunu, evlilik birliği içinde 9242 ada 30 parsel 29 parsel sayılı büro nitelikli bağımsız bölüm, 25509 ada 13 parsel 1 numaralı bağımsız bölüm ile 35 HFM 80 plaka sayılı aracın edinilerek davalı adına tescil ediliğini açıklayarak, mal rejiminin tasfiyesi ile taşınmazlar için 15.000 TL ve araç için 5.000 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, 30.03.2012 tarihli ıslah dilekçesi ile araç için 6.000 TL ve taşınmazlar için 50.000 TL olarak toplam 56.000 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekil, 1997 yılında evlenen davacı ve davalının 2001 yılından beri ayrı yaşadıklarını, davacının ancak bu tarihler arasında katkısı olabileceğini, 9242 ada 30 parsel 29 numaralı bağımsız bölümün davalının annesi tarafından satın alınarak davalı adına tescil edildiğini, 25509 ada 13 parsel 1 numaralı bağımsız bölümün davalının kirvesi ... ait olup, ... tarafından kredi kullanabilmek için davalıya satış gösterilmek suretiyle devredildiğini, taşınmaz için kullanılan kredinin Hüseyin tarafından ödendiğini, dava konusu aracın edinilmesinde davacının katkısı bulunmadığını bildirmiş ve davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece, 2001 tarihinde edinilen taşınmaz için 1.375,00 TL katkı payı alacağı, 2006 yılında edinilen 25509 ada 13 parsel 1 numaralı bağımsız bölüm için 40.000 TL ve 2008 de edinilen araç için 6.000 TL katılma alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesi üzerine; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Taraflar 13.08.1997 tarihinde evlenmişler, 20.10.2008 tarihinde açılan boşanma davasının kabulüne ilişkin kararın 05.05.2009 tarihinde kesinleşmesi ile boşanmışlardır. Eşler arasındaki mal rejimi TMK 225/son maddesi gereğince boşanma davasının açıldığı tarihte sona ermiştir. Bu durum karşısında evlilik tarihi olan 13.08.1997'den TMK'nun
yürürlüğe girdiği 01.01.2002 tarihine kadar mal ayrılığı, başka bir mal rejimini seçtiklerini ileri sürmediklerinden, 01.01.2002 tarihinden boşanma davasının açıldığı 20.10.2008 tarihine kadar yasal mal rejimi olarak kabul edilen, edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir.
Dava konusu 25509 ada 13 parsel 1 nolu mesken, 30.03.2006 da, 9242 ada 30 parsel, 29 nolu büro 23.02.2001'de ve 35 HFM 80 plaka sayılı araç 27.03.2008'de edinilmiştir. Taşınmazlar ve edinme tarihine göre davacının isteği büro yönünden 743 sayılı TKM'nun (Mülga) 170.maddesi gereğince eşler arasında mal ayrılığı rejiminin geçerli olduğu dönemde edinilen maldan kaynaklanan katkı payı alacağı, mesken ve araç yönünden 4721 sayılı TMK'nun 202 ve devam maddeleri gereğince kabul edilen yasal mal rejimi olan edinilmiş mallara katılma rejiminden kaynaklanan ve TMK'nun 219, 229, 230, 231, 232, 235 ve 236. maddeleri gereğince açılan katılma alacağı isteğine ilişkindir.
Dava konusu ... plaka sayılı araç edinme tarihi itibariyle edinilmiş mallardandır.
Bu tür davalarda, eklenecek değerlerden (TMK.m.229) ve denkleştirmeden (TMK.m.230) elde edilen miktarlar da dahil olmak üzere edinilmiş malın (TMK.m.219) toplam değerinden mala ilişkin borçlar çıkarıldıktan sonra kalan artık değerin (TMK.m.231) yarısı üzerinden (TMK.m.236/1) tarafların kazanılmış hakları da gözetilerek taşınmazın tasfiye tarihindeki değeri dikkate alınarak (TMK. m.235/1) katılma alacağı belirlenmelidir.
Somut olayda, araca ilişkin herhangi bir borç bulunmadığından aracın tasfiye tarihindeki değerinin yarısına TMK 236. maddesine göre katılma alacağı olarak karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Dava konusu 9242 ada 30 parsel 29 nolu taşınmaz ise taraflar arasında mal ayrılığının geçerli olduğu 23.02.2001 tarihinde edinilmiş olup dosya kapsamı ile sabit olduğu üzere davalının annesi tarafından ödenen miktar kişisel mal olarak düşüldükten sonra,
kalan miktarın davacı ve davalının gelirleri, kişisel harcamaları ve davalının TKM'nun 152. maddesi gereğince aileye bakma yükümlülüğü dikkate alınarak belirlenen katkı payı oranı ile çarpılarak çıkan sonuca hükmetmek gerekirken davacının aleyhine olarak eksik hesaplanmış olması doğru olmamakla birlikte hüküm, sadece davalı tarafından temyiz edilmiş olup, aleyhe bozma yasağı gereğince davalı vekilinin araç ve büro niteliğindeki taşınmaza yönelik temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün buna ilişkin kısmının ONANMASINA,
Davalı vekilinin, 25509 ada 13 parsel 1 numaralı mesken nitelikli taşınmaza ilişkin temyiz itirazlarına gelince; taşınmaz yukarıda açıklandığı üzere taraflar arasında TMK 202 ve devamı maddeleri gereğince edinilmiş mallara katılma rejiminin geçerli olduğu tarihte satış sonucu davalı adına tapuya tescil edilmiştir. TMK'nun 222/son maddesi uyarınca bir eşin bütün malları aksi ispat edilinceye kadar edinilmiş maldır.
Kural bu olmakla birlikte, eşlerden birine ait malın edinilmiş mal olmadığını her türlü delille kanıtlamak mümkündür. Somut olayda davalı, taşınmazın kendisine ait olmadığını, ... ... ait olup ... tarafından konut kredisi kullanabilmek amacıyla satış yapılmış gibi kendi adına tescil edildiğini, kullanılan kredinin de ... tarafından ödendiğini iddia etmiştir.
Dosyada bulunan tapu kayıtları ile banka kayıtlarından, taşınmazın ... aitken 30.03.2006 da satış sonucu davalıya devredildiği, bu satış nedeniyle davalı tarafından ipotek karşılığı banka kredisi kullanıldığı, kredinin 7 taksitinin ... ve 30.03.2006 tarihli 30.000 TL'lik toplu ödemesinin ... tarafından yapıldığı, ancak 17 adet taksitin kim tarafından yapıldığının tespit edilemediği saptanmıştır.
Bu halde taşınmaz için kullanılan krediye ait 17 adet taksitin banka kayıtları da dikkate alınarak kim tarafından yapıldığının belirlenmesine çalışılmalı, ödemelerin ... veya ... tarafından yapıldığının tespiti halinde davanın reddine, davalı tarafından
yapılmış olduğunun tespiti halinde ise, bu miktarın edinilmiş maldan karşılandığının kabulü ile taşınmaz ağırlıklı olarak kişisel mal ile edinildiğinden taşınmazın davalının kişisel malı olduğu dikkate alınarak, edinilmiş maldan karşılanan taksitler nedeniyle TMK'nun 227. maddesine göre değer artış payı hesaplanarak tespit edilecek değer artış payı alacağına karar vermek gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.
Davalı vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'nun 388/4. HMK m.297/ç) ve 440/I. maddeleri gereğince Yargıtay Daire İlamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunabileceğine, 703,55 TL peşin harcın istek halinde davalıya iadesine 20.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.