Davacı üçüncü kişi vekili, Adana 11. İcra Müdürlüğü’nün 2009/3238 Esas sayılı dosyasında yazılan talimat uyarınca, Dörtyol İcra Müdürlüğü’nün 2009/528 talimat sayılı dosyasında yapılan 22.04.20098 günlü hacze konu menkullerin davacıya ait olduğunu, borçlu ile ilgisinin bulunmadığını belirterek istihkak iddiasının kabulü ile haczin kaldırılmasına ve tazminata karar verilmesini istemiştir.
Davalı alacaklı vekili, bekar olan borçlunun ailesi ile yaşadığını ve hacizden kısa bir süre önce Adana 9. Noterliği’nce düzenlenen 13.03.2008 günlü imza sirkülerinde de haciz mahallini adresi olarak gösterdiğini, mülkiyet karinesinin alacaklı yararına olması nedeni ile karinenin aksini ispat yükünün üçüncü kişiye düştüğünü belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.
Davalı borçlu, usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmalara katılmadığı gibi cevap da vermemiştir.
Mahkemece toplanan delillere göre: borçlu ve davacının baba oğul olduğu, ancak uzun süredir ayrı yaşadıkları, borçlunun uzun yıllardır Adana’da yaşadığı, mahcuzların davacıya ait olduğu kanaatine varıldığı gerekçesi ile davanın kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi’nin 20.01.2011 gün, 2010/1872–2011/232 sayılı kararı ile dava konusu haczin uygulandığı adres ile ilgili tereddüdün giderilmesinden sonra takip borçlusu S.. O..’ın resmi makamlara bildirdiği ve fiili olarak kullandığı adreslerin de belirlenerek haciz adresi ile karşılaştırılması, bundan sonra İİK’nun 97/a maddesindeki mülkiyet karinesinin kimin yararına olduğunun tayin edilip, ispat yükü açısından sunulan delillerin değerlendirilmesi gerektiği belirtilerek bozulmuştur.
Mahkemece uyma kararı verilerek yapılan inceleme sırasında haciz adresinin “Ortaokul Caddesi, No:, Dörtyol” olduğu belirlenmiştir. Adrese ilişkin tapu kaydı 01.10.1986’dan beri davacı adınadır.
Takip borçlusu 1978 doğumlu olup, bekârdır. Mernis adresi olarak babasına ait ev adresinin görünmesi genel yaşam deneyi kuralları ile uyumludur. Diğer yandan bozma sonrası yapılan araştırmalarda borçlu S..’in resmi kurumlara bildirdiği adresin genel olarak “Ortaokul Caddesi No: Dörtyol” olduğu tespit edilmiştir.
Davalı borçlu İ.. B.. D.. Şubesi’ne ikametgâh olarak Adana’daki bir adresi bildirdiği görülmüştür.
Bu koşullarda Mahkemece No: ve No: sayılı yerlerin aynı yer olup olup olmadığı konusundaki tereddüt, hükmüne uyulan bozma ilamında açıkça belirtildiği halde giderilmemiştir. Ne var ki, gelinen aşamada sonuca etkili olmadığı görülen bu durum bozma nedeni yapılmamıştır.
Somut olayda İİK’nun 97/a maddesindeki mülkiyet karinesinin borçlu, dolayısıyla alacaklı yararına olduğu kabul edilse dahi en az 30 yıllık olduğu belirlenen hacizli mobilyalar ile borcun doğum tarihinden çok önce satın alındığı anlaşılan diğer mahcuzların tamamının davacı üçüncü kişiye ait olduğunun kabulü gerekir.
Davanın kabulü yerine oluşa ve dosya içeriğine uygun düşmeyen gerekçe ile yazılı biçimde reddine karar verilmesi isabetli değildir.
Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı üçüncü kişi vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINAtaraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 24,30 TL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 27.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.