Davacılar vekili, vekiledenleri ve davalıların, mirasbırakan İ.. U..'nun mirasçıları olduklarını, mirasbırakanın ölümünden sonra davalıların mirasbırakanları olan A.. R.. U.. ve Ş.. U.. ile vekiledenleri ve dava dışı diğer mirasçı N.. U.. arasında Elmadağ Noterliği'nin 26.08.1993 tarih ve yevmiye sayılı düzenleme şeklinde satış vaadi sözleşmesi yapıldığını, sözleşme gereği davalıların miras hisselerini devretmediklerini açıklayarak halen mirasbırakan İ.. U.. adına kayıtlı ve parsel sayılı taşınmazların mirasçılık belgesine göre davalılara intikali lazım gelen hisselerin vekiledenlerinin miras payları oranında iptali ile vekiledenleri adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Bir kısım davalılar vekili, zamanaşımı itirazına dayanarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece, uyuşmazlık, satış vaadi sözleşmesinden kaynaklanan tapu iptali tescil davası olarak nitelendirilerek, gayrimenkul satış vaadi sözleşmelerinin B.K. 125. maddesi gereğince 10 yıllık zamanaşımı süresine tabi oldukları, somut olayda satış vaadi sözleşmesinin 1993 yılında yapıldığı, eldeki tapu iptali ve tescil davasının 10.01.2011 tarihinde açıldığı, dolayısıyla 10 yıllık zamanaşımı süresini geçtiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm yasal süresi içerisinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava dosyası kapsamındaki bilgi ve belgelere göre, miras bırakan İ..'in tüm mirasçılarının katılımı ile Elmadağ Noterliği'nin 26.08.1993 tarih, yevmiye numaralı düzenleme şeklinde sözleşmesinin yapıldığı, sözleşmeye göre; davalıların alt mirasbırakanları olan A.. R.. ve Ş.., mirasbırakan İ..'den kalan ve parsellerdeki ¾ oranındaki hissenin tamamını diğer mirasçılardan ve parsellerdeki kendi miras hisselerine karşılık olarak almayı taahhüt ettikleri anlaşılmaktadır. Mirasçılar arasında noterde resmi olarak tanzim edilen iş bu sözleşme TMK'nun 677. maddesi uyarınca mirasçılar arasında gerçekleştirilen miras payının devri sözleşmesidir.
Mahkemece her ne kadar davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş ise de; miras payının devrine konu sözleşmeler ayni hakkı (mülkiyet) içerdiğinden zamanaşımına tabi değildir (Hukuk Genel Kurulu kararlarıyla Daire kararları bu yönde oluşmaktadır). O halde 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 125. maddesinin somut olayda uygulama yeri bulunmamaktadır.
Şu halde Mahkemece yapılacak iş 26.05.1993 tarihli düzenleme şeklindeki noter sözleşmesinin TMK’nun 677. maddesi kapsamında miras payının devri niteliğinde olduğunun kabulüyle iddia ve savunma doğrultusunda taraf delilleri değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesidir.
Davacılar vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 24,30 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacılara iadesine, 20.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.