Davacı vekili, 26.08.2006 tarihinde evlenen tarafların 2010 yılında boşandığını, evlilik birliği içinde davacının çabaları ve kazanımları ile edinilen ... ada ... parsel sayılı taşınmazın davalı adına tapuya tescil edilmişken boşanma davasının açıldığı gün davalı tarafından muvazaalı olarak elden çıkarıldığını açıklayarak, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla taşınmaz üzerindeki katılma alacağı ve taşınmazın edinilmesinde kullanılan ve boşanma dava tarihinden sonra ödemesi devam eden kredi nedeniyle 30.000 TL katılma alacağı ile 20.000 TL değer artış payı alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, 11.03.2013 tarihli dilekçesiyle katılma alacağını 68.672,06 TL olarak ıslah etmiştir.
Davalı vekili, taşınmazın 03.06.2008 tarihinde 42.500 TL'ye alındığını, satın alma bedelinin 21.250 TL'sinin davalının dayısı ...'un 02.06.2008 tarihinde çektiği kredi ile ve kalan kısmının davalıya ait ziynet eşyalarının satımından elde edilen para karşılandığını, taşınmazın kendisinden borç alınmış olması nedeniyle uygun bedel karşılığında davalının dayısı ...'a satıldığını bildirmiş ve davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece edinilmiş mal niteliğindeki taşınmaz edinme tarihinden bir gün önce davacı tarafından kullanılan 29.262,88 TL kredi ve taraflarca yapılan ekleme ile edinildiğinden 68.672 TL katılma ve 18.691,88 TL değer artış payı alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.
Hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmişse de, HUMK.nun 434/2. maddesine göre, temyiz isteği harca tabi ise harcın yatırıldığı tarihte hükmün temyiz edildiği kabul edilir. Hükmü temyiz eden davacının 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi hükmü gereği 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun (1) sayılı Tarifesi'nin A) Mahkeme Harçları bölümünün sonuna (IV) nolu bölüm halinde eklenen 24,30TL "temyiz başvuru harcı"nı yatırmış olmakla birlikte;
karar altına alınan alacak miktarı üzerinden hesaplanacak nispi temyiz karar harcını eksik olarak 119 TL olarak yatırdığı ve mahkemece yedi günlük kesin süre içerisinde eksik kalan 1.467,70 TL harcı yatırması konusunda çıkartılan muhtıraya rağmen eksikliğin davacı vekili tarafından yerine getirilmediği görüldüğünden davacı vekilinin temyiz isteğinin HUMK'nun 434/2. maddesi ile 10.05.1965 tarih, 1965/1 Esas, 1965/1 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu kararı ve 25.01.1985 gün 5/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu kararı gereğince temyizden vazgeçmiş sayılacağından REDDİNE,
Davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince, taraflar 11.05.2006 tarihinde evlenmiş, 21.07.2009 tarihinde açılan boşanma davasının kabulüne ilişkin hükmün 12.11.2010 tarihinde kesinleşmesiyle evlilik birliği son bulmuştur. TMK'nun 179. maddesine göre mal rejiminin tasfiyesinde eşlerin bağlı olduğu rejime ilişkin hükümler uygulanır. Taraflar arasında başka bir mal rejimi seçildiği ileri sürülmediğine göre, evlenme tarihinden 4721 sayılı TMK'nun yürürlüğe girdiği 01.01.2002 tarihine kadar mal ayrılığı, bu tarihten mal rejiminin sona erdiği boşanma davasının açıldığı tarihe kadar ise, TMK'nun 202. maddesine göre yasal edinilmiş mallara katılma rejimine tabidirler. Eşler arasındaki mal rejimi TMK'nun 225/2. maddesine göre boşanma davasının açıldığı tarih itibariyle sona ermiştir.
Dava dilekçesinin içeriği, davacının yargılama aşamasındaki beyanları ve taşınmazın edinme tarihine göre dava, 4721 sayılı TMK'nun 202 ve devam maddeleri gereğince kabul edilen yasal mal rejimi olan edinilmiş mallara katılma rejiminden kaynaklanan katılma alacağı ve değer artış payı isteğine ilişkindir.
Bu tür davalarda, eklenecek değerlerden (TMK.m.229) ve denkleştirmeden (TMK.m.230) elde edilen miktarlar da dahil olmak üzere edinilmiş malın (TMK.m.219) toplam değerinden mala ilişkin borçlar çıkarıldıktan sonra kalan artık değerin (TMK.m.231) yarısı üzerinden (TMK.m.236/1) tarafların kazanılmış hakları da dikkate alınarak katılma alacağının hesaplanması ve TMK'nun 227. maddesi hükümleri uyarınca; eşlerden biri, diğerine ait malın edinilmesine,
iyileştirilmesine veya korunmasına hiç ya da uygun bir karşılık almaksızın katkıda bulunmuş ise, tasfiye sırasında bu malda ortaya çıkan değer artışı için katkısı oranında değer artış payı alacağının belirlenmesi gereklidir.
Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine, dava konusu taşınmaz 03.06.2008 tarihinde edinildiğine, davalı eş taşınmazın ziynetleri ve dayısından alınan para ile edinildiğini iddia etmiş olmasına rağmen TMK 6 ve 222/ son maddesi gereğince kişisel mal iddiası usulüne uygun şekilde kanıtlanmadığına, dava konusu taşınmazın karar tarihine en yakın tarihteki değerinden, boşanma dava tarihindeki kalan kredi borcu düşülerek kalan miktarın yarısı olan 68.672,06 TL'ye katılma alacağı olarak karar verildiğine göre, davalı vekilinin katılma alacağına yönelik tüm temyiz itirazlarının reddi ile Usul ve Kanuna uygun olan hükmün esasının ONANMASINA,
Davalı vekilinin sair temyiz itirazlarına gelince, davacı tarafından kullanılan kredi belgelerine, tanık beyanı ve tüm dosya kapsamına göre taşınmazın davalı adına tescilinden 1 gün önce davacı tarafından 36 ay vadeli 21.400 TL'lik kredi kullanılmış olup boşanma dava tarihinde bu kredinin ödenmeyen 16.691,88 TL'si bulunmaktadır.
Mahkemece boşanma dava tarihinden sonra ödenmiş bulunan bu miktar değer artış payı alacağı olarak vasıflandırılmış ise de, taraflar arasındaki mal rejimi yukarıda açıklandığı üzere boşanma dava tarihinde sona erdiğinden bu tarihten sonra yapılmış bulunan ödemelerin mal rejimi kapsamında istenmesi mümkün olmayıp, genel hükümlere göre, genel mahkemede açılacak alacak davasında istenmesi mümkün olabilecektir.
Somut olayda, mal rejiminin sona ermesinden sonra yapılan ödemelerin mal rejimi kapsamında
istenemeyeceği ve davacı tarafından genel hükümlere dayalı bir istek de bulunmadığı dikkate alınmadan HMK'nun 26. maddesindeki talebe bağlılık kuralına aykırı olarak davacı lehine 18.691, 88 TL katılma alacağına karar verilmesi doğru değildir.
Davalı vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile usul ve kanuna aykırı görülen hükmün değer artış payı yönünden 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3.maddesi yollaması ile HUMK’nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/1. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 1.492,00 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, aşağıda dökümü yazılı 1.492,00 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 4.475,83 TL'nin temyiz eden davalıdan alınmasına, 15.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.