Davacı vekili, 26.06.2006 tarihinde evlenen tarafların 2008 yılında boşandığını, davalının evlenmeden bir yıl önce üye olduğu kooperatif ödemelerinin evlilik tarihinden itibaren müştereken ödendiğini, davacının çalışarak elde ettiği gelirin yanı sıra kira geliri ile de ödemelere katkıda bulunduğunu, hal böyle iken davalının davacıyı zarara uğratmak amacıyla kooperatif vasıtası ile edinilen ... ada ... parsel 6 Blok 6 numaralı meskeni elden çıkardığını, davalı adına açılan Garanti Bankası Atatürk Bulvarı şubesinde bulunan hesapta bulunan paranın edinilmiş mal olduğunu, davacıya nişan ve düğünde takılan 100 adet küçük altın,
30 adet yarım altın, 17 adet burma bilezik, 2 adet 28 gramlık altın künye ve 1 adet takı setinin davalıda kaldığını açıklayarak, taşınmaz için 5.000 TL, bankadaki para için 1.000 TL ile ziynetlerin aynen mümkün olmaz ise ziynet bedeli olan 6.000 TL nin tasfiye ve satış tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, 12.03.2013 tarihli dilekçesiyle talebini taşınmaz için 23.340,61 TL ve ziynetler için 17.644,70 TL olarak ıslah etmiştir.
Davalı vekili, davacının iddia ettiği süre çalışmadığını, davalının evlilik tarihinden önce üye olduğu kooperatifi zarar etmemek amacıyla elden çıkardığını, kooperatif üyelik peşinatının davalının kardeşi ...'ın banka hesabından yapılan havale ile alınan borçla ödendiğini, evlilik öncesi ve sonrasında yapılan ödemelerin tamamının davalı tarafından yapıldığını, Garanti Bankasında bulunan hesabın vadesiz olup faiz ve borsa geliri bulunmadığını, hesapta bulunan paraların olağan akış içinde ailenin geçimi için harcandığını, davacının ziynetlere ilişkin talebinin hayal mahsulü olduğunu bildirmiş ve davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece, davacının çalışma ve kira geliri ile kooperatif ödemelerine yapmış olduğu katkıdan kaynaklanan değer artış payının, edinilmiş maldan edinilmiş mala katkı yapılamayacağından, Garanti Bankasında bulunan para ve ziynetlere ilişkin iddianın ise kanıtlanmadığından reddine ve dava konusu taşınmaz için evlilik birliği içinde yapılan ödemeler dikkate alınarak katılma alacağına dair isteğin kabulü ile 23.340,61 TL katılma alacağını davalıdan tahsiline karar verilmesi üzerine, Hükmün kabule ilişkin bölümü davalı vekili ve redde ilişkin bölümü davacı vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.
Taraflar 26.06.2006 tarihinde evlenmiş, 16.07.2007 tarihinde açılan boşanma davasının kabulüne ilişkin kararın 13.02.2009 tarihinde kesinleşmesi ile boşanmışlardır. Eşler arasındaki mal rejimi TMK 225/son maddesi gereğince boşanma davasının açıldığı tarihte sona ermiştir. Bu durum karşısında evlilik tarihinden boşanma davasının açıldığı tarihe kadar 4722 sayılı Kanunun 10. maddesi gereğince, eşler başka bir mal rejimini seçtiklerini ileri sürmediklerinden TMK'nun 202. maddesine göre edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir.
Dava konusu 46456 ada 1 parsel 6 Blok 6 numaralı meskene ilişkin kooperatif hissesi 25.05.2004 tarihinde davalı adına oluşmuş olup davacı evlilik birliği içinde yapılan ödemeler için hak iddiasında bulunduğuna ve bankada bulunan paranın edinilmiş mal olduğu iddia edilmiş olduğuna göre istek, kooperatif hissesi ve bankada bulunan para yönünden TMK 202 ve devamı maddeleri uyarınca edinilmiş maldan kaynaklanan katılma alacağı ve ziynetler yönünden genel hükümlere dayanan alacak isteğine ilişkindir.
Davalı adına açılan hesapta bulunan paranın, evlilik öncesi yapılan birikimden gelen kişisel mal niteliğinde olduğu belirlenmiş olmasına ve davalının evlilik öncesi üye olduğu kooperatif hissesine ilişkin olarak, evlilik öncesi yapılan ödemeler ile evlilik içinde boşanma dava tarihine kadar yapılan ödemeler esas alınarak kooperatif hissesindeki toplam edinilmiş mal oranı tespit edilerek bu orana göre artık değer ve davacının katılma alacağı saptanmış olduğuna ve edinilmiş mala edinilmiş mal niteliğindeki maaş geliri ve kira gelirinden katkı yapılması mümkün olmadığına göre,
kooperatif hissesi üzerindeki değer artış payı ile bankada bulunan para üzerindeki katılma alacağının reddine ve kooperatif hissesi üzerindeki katılma alacağının kabulü ile 23.340,61 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığından, davacı vekilinin reddedilen bu isteklere yönelik temyiz itirazı ile davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle hükmün buna ilişkin bölümünün ONANMASINA,
Davacı vekilinin ziynet alacağına ilişkin temyiz itirazlarına gelince, davacı dava dilekçesinde belirtmiş olduğu ziynet eşyalarının davalıda kaldığını iddia etmiştir. Ziynet eşyası rahatlıkla saklanabilen, taşınabilen, götürülebilen türden eşyalardandır. Bu nedenle evden ayrılmayı tasarlayan kadının bunları önceden götürmesi, gizlemesi her zaman mümkün olduğu gibi evden ayrılırken üzerinde götürmesi de mümkündür. Bunun sonucu olarak normal koşullarda ziynet eşyalarının kadının üzerinde olduğunun kabulü gerekir. Davacı, dava konusu ziynet eşyasının varlığını, evi terk ederken bunların zorla elinden alındığını ve götürülmesine engel olunduğunu, evde kaldığını, ispat yükü altındadır.
Somut olayda, davacı kadın evi terk ettiği tarih itibariyle dava konusu ziynet eşyasının götürülmesine engel olunduğunu ve zorla elinden alındığını, daha önce de götürme fırsatı elde edemediğini dinlettiği tanıkların beyanı ile ispat edememiştir. Bununla birlikte davacı, dava dilekçesinde yemin deliline de dayanmış olduğundan davacıya ziynetlerin elinden alındığı, götürülmesine engel olunduğu, davalı tarafta kaldığı konusunda davalıya yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.
Davacı vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile usul ve kanuna aykırı görülen hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3.maddesi yollaması ile HUMK’nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/1. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, ve aşağıda dökümü yazılı 400,00 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 1.194,40 TL'nin temyiz eden davalıdan alınmasına ve 400,00 TL peşin harcın istek halinde davacıya iadesine, 15.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.