Davacı üçüncü kişi vekili, Kartal 2. İcra Müdürlüğü’nün 2012/215 sayılı Takip dosyasında yapılan 10.02.2012 günlü hacze konu menkullerin davacı üçüncü kişi Şirkete ait olduğunu, borçlu ile ilgisinin bulunmadığını belirterek istihkak iddiasının kabulü ile haczin kaldırılmasına ve tazminata karar verilmesini istemiştir.
Davalı alacaklı vekili, icra takibine dayanak borcun işçilik alacağından kaynaklandığını, dava konusu haczin ödeme emrinin tebliğ edildiği yerde yapıldığını, bu sırada borçlu Şirket yetkilisi M.. D..’ın hazır olduğunu, burasının aynı zamanda borçlunun ticaret sicil kaydında geçen faaliyet adresi olduğunu, ancak işçilik alacağından kurtulmak için kendilerini bu adresten taşınmış gibi gösterdiklerini, davacı ve borçlu Şirketler arasında ortaklık yapısı itibarı ile organik bağ bulunduğunu, sunulan delillerin istihkak iddiasını kanıtlamaya elverişli olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.
Davalı borçlu, usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmalara katılmadığı gibi cevap da vermemiştir.
Mahkemece toplanan delillere göre: dava konusu haczin icra takibine dayanak senetler üzerinde gösterilen yerde yapıldığı, borçlunun borcun doğum tarihinden sonra buradan ayrılmış görünmekle birlikte aslında davacı şirket üzerinden faaliyetini sürdürdüğünün tespit edildiği, diğer yandan davacı üçüncü kişi ve borçlu Şirketler arasında ortaklık yapısı itibarı ile organik bağ bulunduğu, sunulan delillerin de istihkak iddiasını kanıtlamaya elverişli olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, üçüncü kişinin İİK’nun 96. vd. maddeleri uyarınca açtığı “istihkak” davası niteliğindedir.
Davacı üçüncü kişi Şirketin kuruluşu borcun doğum tarihinden önce olmakla birlikte, borçlu Şirket ile aralarında ortaklık yapısı itibarı ile sıkı bir organik bağ bulunmaktadır.
Mahkemece iki Şirketin ticari kayıtları üzerinde yaptırılacak bilirkişi incelemesi ile iç içe girmiş tek Şirket gibi yönetilip yönetilmediği hususu öncelikle tespit edilmeli, alacaklıdan mal kaçırmak için muvazaalı işlemler yapılmadığı sonucuna varılırsa bu kez üçüncü kişinin sunduğu faturaların gerçekliği, davacı ve satıcı firmaların ticari kayıtları üzerinde yapılacak bilirkişi incelemesi ile saptanmalı, gerçek olduğu belirlenirse bu kez mahcuzlara uygunluğu keşif ve bilirkişi incelemesi ile araştırılarak, sonucuna göre işin esası hakkında bir karar verilmelidir.
Belirtilen tüm bu hususlar dikkate alınmadan eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak yazılı biçimde karar verilmesi hatalı olmuştur.
Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı üçüncü kişi vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca
BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 240,00 TL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 21.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.