Davacı (üçüncü kişi) vekili, İstanbul 11. İcra Müdürlüğü’nün 2010/24 sayılı takip dosyasında yazılan talimat uyarınca. Aksaray 1. İcra Müdürlüğü’nün 2010/1144 sayılı talimat dosyasında yapılan 28.12.2010 günlü hacze konu menkullerin davacı üçüncü kişi şirkete ait olduğunu, şirket ortağının şahsi borcu nedeni ile şirket malvarlığının haczedilemeyeceğini belirterek istihkak iddiasının kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir. Diğer davacı B. P. Gıda Ltd.
Şti. de hacze konu eşyaların kendilerine ait olduğunu, diğer üçüncü kişiye kiraya verildiğini belirterek haczin kaldırılması istemi ile ayrı bir istihkak davası açmıştır. Mahkemece, arada maddi ve hukuki bağlantı bulunduğu gerekçesi ile birleştirme kararı verilerek yargılamaya 2011/23 Esas sayılı dosya üzerinden devam edilmiştir.
Davalı (alacaklı) vekili, haciz adresindeki iş yerinin borçluya ait olduğunu, muvazaalı olarak davacı şirketler üzerinden faaliyetine devam ettiğini, istihkak iddiasını kanıtlamaya elverişli delillerin sunulamadığını belirterek davanın reddine ve tazminata karar verilmesini savunmuştur.
Davalıya (borçlu), usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmalara katılmamış ve cevap vermemiştir.
Mahkemece, davacı şirketlerin, ortağın şahsi borcu nedeni ile şirket malvarlığının haczedilemeyeceğini ileri sürdükleri, haciz adresinin üçüncü kişi A. A. Ltd. Şti.nin ticaret sicilde kayıtlı adresinde yapıldığı, burasının A. A.’e aitken takip tarihinden önce diğer üçüncü kişi şirkete 02.09.2010’da satıldığı, bu şirketin de satın almadan üç gün sonra aynı yeri davacı A. A. Ltd.
Şti.ne demirbaşları ile kiraya verdiği, anılan şirketin kurucu ortaklarının Davut ve Arif A. olduğu, Davut’un takip tarihinden üç ay kadar önce 31.03.2011’de payını devrederek ayrıldığı; ancak, yetkisinin devamının kararlaştırıldığı, hacizli akaryakıt pompaları ile ilgili üçüncü kişilerin fatura sunamadığı, yapılan tüm bu işlemlerin alacaklıdan mal kaçırmaya yönelik ve danışıklı işlem niteliğinde bulunduğu, alacaklı yararına tazminata hükmedilmesi için aranan koşulların gerçekleştiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.
Hüküm, davacı üçüncü kişi A. A. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre; davacı üçüncü kişi vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak, İİK’nun 97/13. maddesinde: "Değişik fıkra: 09.11.1988 – 3494/11 md.) İstihkak davası üzerine takibin talikine karar verilip de neticede dava reddolunursa alacaklının alacağından bu dava dolayısıyla istifası geciken miktarın (Değişik ibare :02/07/2012-6352 S.K./19.md.) yüzde yirmisinden aşağı olmamak üzere davacıdan tazminat alınmasına hükmolunur." düzenlemesi yer almaktadır. 6352 sayılı Kanun 19. maddesi ile getirilen bu değişiklik 05.07.2012 tarihinden itibaren derhal uygulanacaktır.
Anılan madde hükmü uyarınca alacaklı yararına tazminata hükmedilebilmesi için değinilen yasal düzenleme kapsamındaki tüm koşulların bir arada bulunması, buna göre üçüncü kişinin istihkak iddiasının reddinin yanı sıra teminat karşılığında takibin ya da satışın ertelenmesi kararının da verilmesi ve teminatın da yatırılmış olması gerekir.
Somut olayda, teminat karşılığında takibin ve satışın durdurulması kararı verilmekle birlikte teminatın yattığını gösterir makbuz dosya arasında yer almamaktadır.
Hal böyle olunca, mahkemece yapılması gereken iş; öncelikle, kararlaştırılan teminatın yatırılıp yatırılmadığını araştırıp sonucuna göre tazminata hükmedilip edilmeyeceğine karar vermek olmalıdır. Tazminat koşulları gerçekleşmişse tazminat oranının en fazla %20 olarak uygulanabileceği dikkate alınmalıdır.
Belirtilen tüm bu hususlar dikkate alınmadan eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak yazılı biçimde karar verilmesi isabetsizdir.
Davacı üçüncü kişi vekilinin az yukarıda açıklanan temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün açıklanan sebeplerle BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 24,30 TL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 22.05.2014 tarihinde oyirliğiyle karar verildi.