Davacı vekili, 2002 yılında evlenip 2010 yılında boşanan tarafların evlilik birliği içinde edinilen ... ada ... sayılı parseldeki binanın 12 numaralı bağımsız bölümü ve ... plaka sayılı aracın davalı adına tescil edildiğini ve aracın edinilmesinde vekiledenine ait ziynetlerin satılarak bedellerinin kullanıldığını açıklayarak taşınmaz ve araç üzerindeki katılma alacağı ile değer artış payının tespitiyle davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir. 25.02.2013 tarihli dilekçesiyle araca ilişkin isteğini 9.000 TL ve taşınmaza ilişkin isteğini ise 42.500 TL olarak ıslah etmiştir.
Davalı vekili, dava konusu aracın 2003 yılında davalının birikimleri, babası tarafından gönderilen 10.000 TL ve bankadan kullanılan 8.000 TL kredi ile edinilen ... plaka sayılı aracın ise 2004 yılında pert olması üzerine sigortacı tarafından ödenen tazminat ve bu tazminat üzerine eklenen davalının birikimiyle, ... ada ... sayılı parseldeki bloklarının 12 numaralı bağımsız bölümünün ise davalının babası tarafından gönderilen 45.000 TL ve bankadan çekilen 15.000 TL kredi ile edinildiğini bildirmiş ve davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece, edinilmiş mal niteliğindeki taşınmaz ve aracın kişisel mal olduğu ispatlanamadığından taşınmazın satış tarihindeki değerinin yarısı olan 42.500 TL ve aracın pert olması nedeniyle davalıya ödenen 18.000 TL sigorta bedelinin yarısı olan 9.000 TL olmak üzere toplam 51.500 TL katılma alacağının davalıdan karar tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle tahsiline karar verilmiştir. Hüküm; davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Taraflar 13.07.2002 tarihinde evlenmiş, 25.09.2009 tarihinde açılan ve boşanma ile sonuçlanan davanın 05.04.2010 tarihinde kesinleşmesiyle boşanmışlardır. Eşler arasındaki mal rejimi TMK 225/son maddesi gereğince boşanma davasının açıldığı tarihte sona ermiştir. Bu durum karşısında, eşler, başka bir mal rejimini seçtiklerini ileri sürmediklerinden, evlilik tarihinden boşanma davasının açıldığı 25.05.2009 tarihine kadar 4722 sayılı Kanunun 10. maddesi gereğince, TMK'nun 202. maddesine göre edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir.
Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından; dava dilekçesinin içeriği, taraflar arasındaki evlenme tarihi, taşınmazın 30.09.2005 ve aracın 12.08.2004 tarihinde edinilmiş olmasına göre dava 4721 sayılı TMK.nun 202 ve devamı maddeleri gereğince kabul edilen
yasal mal rejimi olan; edinilmiş mallara katılma rejiminden kaynaklanan ve TMK.nun 231, 232, 235 ve 236. maddeleri gereğince açılan katılma alacağı isteğine ilişkindir.
Bu tür davalarda, eklenecek değerlerden (TMK.m.229) ve denkleştirmeden (TMK.m.230) elde edilen miktarlar da dahil olmak üzere edinilmiş malın (TMK.m.219) toplam değerinden mala ilişkin borçlar çıkarıldıktan sonra kalan artık değerin (TMK.m.231) yarısı üzerinden (TMK.m.236/1) tarafların kazanılmış hakları da gözetilerek taşınmazın tasfiye tarihindeki değeri dikkate alınarak (TMK. m.235/1) katılma alacağı belirlenmelidir.
Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, aracın edinme tarihi ve davada mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine, hükmedilen toplam katılma alacağı olan 51.500 TL nin 9.000 TL'sinin araç üzerindeki katılma alacağından kaynaklandığı belirlenmiş olduğuna göre davalı vekilinin dava konusu araca ilişkin katılma alacağına dair yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan hükmün buna ilişkin bölümünün ONANMASINA,
Davalı vekilinin taşınmaza ilişkin katılma alacağına dair temyiz itirazlarına gelince, dava konusu taşınmaz yukarıda açıklandığı üzere taraflar arasında TMK'nun 202 ve devamı maddeleri gereğince edinilmiş mallara katılma rejiminin geçerli olduğu tarihte satın alınmış ve davalı adına tescil edilmiştir.
Bu halde, mahkemece taşınmazın edinilmiş mal olarak kabulü doğru ise de, dosya içinde bulunan belge ve bilgilere göre taşınmaz 30.09.2005 tarihinde edinilmiş, satın alma bedelinin 15.000 TLsi için kredi kullanılmıştır.
Mahallinde yapılan keşif sonucunda düzenlenen 31.12.2012 tarihli inşaat mühendisi ve emlakçıdan oluşan heyet raporunda; taşınmazın edinme tarihindeki değerinin 55.000 TL olduğu belirtilmekle, kredi olarak kullanılan miktar dışında kalan miktarın peşin olarak ödendiği anlaşılmaktadır. Hal böyle iken, davalının babası ...'a ait bulunan Ziraat Bankası Aydınlıkevler Şubesinden davalıya 27.09.2005 tarihinde 45.000 TL havale yapılmıştır.
Taşınmazın alımında davalının ailesinin yardım ettiği davacı tanıkları tarafından da beyan edildiğinden, davalının savunmasına itibar edilerek, banka dekontu ile gönderildiği sabit olan paranın davalının kişisel malı olduğunun kabulü gerekmektedir.
Öyle ise mahkemece, dava konusu taşınmazın alımında kullanılan ve davalıya babası tarafından gönderilen 45.000 TL nin kişisel mal ve kullanılan kredinin boşanma dava tarihindeki ana para borcunun TMK'nın 231 maddesi gereğince taşınmaza edinilmiş mala ilişkin borç olarak kabulü ile, taşınmazın edinilmesindeki kişisel mal miktarının, edinme değerine oranı tespit edilerek, bu oran ile yeniden mahallinde keşif yapılamak suretiyle karar tarihine en yakın tarihte tespit edilecek sürüm değerinin çarpımı sonucunda davalının kişisel mal miktarı tespit edilerek bu bedel ve taşınmaza ilişkin borç miktarı sürüm değerinden düşüldükten sonra kalan miktarın yarısına katılma alacağı olarak karar vermek gerekirken yazılı şekilde eksik araştırma ve inceleme ile karar verilmesi doğru değildir.
Davalı vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerindedir. Kabulü ile usul ve kanuna aykırı görülen hükmün 273 ada 186 parsel 12 numaralı bağımsız bölüme ilişkin kısmının 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3.maddesi yollaması ile HUMK’nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/1. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 879,50 TL peşin harcın istek halinde iadesine , 22.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.