Davacı alacaklı vekilince, davalıların 26.06.2006 tarihinde haczedilen mallara ilişkin istihkak iddialarının reddi istemiyle açılan davanın yapılan yargılaması sonunda; davalı borçlu ... San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin davalı üçüncü kişi şirket ... Petrol San. ve Tic. Ltd.Şti.'ne yaptığı devrin muvazaalı olduğu ve bu şirketin diğer davalı ... ... Tekstil Maden Gıda Nak. Mak. İth. İhr. San. ve Tic. Ltd.
Şti. ile arasında halefiyet ilişkisi bulunduğu, dava konusu ... plakalı araca ilişkin olarak ise davalılarca istihkak iddiasında bulunulmadığı gerekçesiyle, ... plakalı araç dışındaki dava konusu diğer mallara yönelik açılan davanın kabulüne ve davalıların istihkak iddialarının kaldırılmasına; ... plakalı araç bakımından ise istihkak iddiası bulunmadığından davanın reddine karar verilmiştir.
Hüküm, davacı alacaklı vekili ve davalı üçüncü kişi şirketler vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre, davalı üçüncü kişi şirketler vekilinin tüm, davacı alacaklı vekilinin ise aşağıda belirtilen husus dışındaki sair tüm temyiz itirazlarının reddine;
Hüküm tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 2012 yılı AAÜT'nın 7/2. maddesi ile davanın dinlenebilmesi için kanunlarda öngörülen ön şartın yerine getirilmemiş olması ve husumet nedeniyle davanın reddine karar verilmesinde, davanın görüldüğü mahkemeye göre Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde yazılı miktarları geçmemek üzere üçüncü kısımda yazılı avukatlık ücretine hükmolunacağı düzenlenmiştir.Bu kapsamda eldeki uyuşmazlığa gelince, Mahkeme'nin de kabulünde olduğu üzere, davalı üçüncü kişi şirketler tarafından ... plakalı araca ilişkin olarak istihkak iddiasında bulunulmamıştır.Bu kapsamda;
... plakalı araç yönünden açılan davanın hukuki yarar yokluğundan reddine karar verilmiş olduğunun kabulü gerekir.Bir dava da; davacının, hukuki yararının bulunması dava şartı niteliğindedir.Bu nedenle, ... plakalı araç yönünden açılan davanın dava şartı olan hukuki yarar yokluğundan reddine karar verildiğine göre, maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerekirken nispi oranda avukatlık ücretine hükmedilmesi isabetsiz olmuştur.
Ne var ki, HUMK. nun 438/7. maddesi (HMK. m.370/2) uyarınca bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden; hüküm fıkrasında "Davalılar kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden red edilen 40.000 TL tutarındaki kısım için karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca davalılar vekili için 4650 TL nisbi vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine.." ibaresinin çıkarılmasına yerine "Davalılar kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden red edilen kısım için karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca davalılar vekili için 400 TL nisbi vekalet ücretinin
davacıdan alınarak davalılara verilmesine.." ibaresinin ilave edilmesine ve yazılmasına, davacı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüne, hükmün düzeltilmiş bu haliyle ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4.
(HMK m. 297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 21,15 TL peşin harcın davacıya, 24,30 TL peşin harcın da istek halinde davalılara iadesine 10.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.