Davacı alacaklı vekili, Hatay 3. İcra Müdürlüğü'nün 2011/6084 Esas sayılı dosyasından, borçlu şirkete ait işyerinde 13.09.2011 tarihindeki haciz sırasında haczedilen menkullerin 3.kişiye ait olduğu iddiası ile 3.kişi yararına istihkak iddiasında bulunulduğunu belirterek, İİK'nun 99 maddesine dayalı olarak 3.kişinin istihkak iddiasının reddi ile davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.
Davalı 3.kişi vekili, haksız açılan davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Davalı borçlu Ö.. vekili, borçlu şirket ile 3. kişi arasında organik bağ bulunmadığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Davalı borçlu şirket davaya cevap vermemiştir.
Mahkemece, haciz mahalline gelindiği sırada borçlu adına kayden hacizli SD plakalı aracın görüldüğü, borçlu şirket ortağı ile 3. kişi şirketin ortağının baba oğul oldukları, 3. kişi şirket ile borçlu şirket arasında organik bağ mevcut olduğu, haczedilen malların istihkak iddasında bulunan şirket kayıtlarında görünmesinin, alacaklılardan mal kaçırmaya yönelik muvazaalı işlemler olduğundan bahisle davanın kabulü ile 3. kişinin istihkak iddiasının kaldırılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı 3. kişi vekili ve davalı borçlu Ömür vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.
Dava, alacaklı tarafından İİK'nun 99. maddesi gereği açılan, 3. kişinin istihkak iddiasının reddi istemine ilişkindir.
Dosya içeriğindeki bilgi ve belgelere göre, borçlu Ö.. ve borçlu şirket tarafından takip dayanağı borca ayrı ayrı itiraz edildiği, dava konusu Hatay 3. İcra Müdürlüğü'nün 2011/6084 Esas sayılı takibinin, Hatay İcra Hukuk Mahkemesi'nin 24.01.2011 tarih, 2011/440 Esas-2011/516 Karar sayılı ilamı ile borçlu şirketin itirazı kabul edilerek yine Hatay İcra Hukuk Mahkemesi'nin 01.12.2011 tarih, 2011/452 Esas-2011/533 Karar sayılı ilamı ile de borçlu Ömür'ün itirazı kabul edilerek takibin iptaline karar verildiği, her iki kararın da Yargıtay 12. Hukuk Dairesi'nin 10.09.2012 tarihli kararları ile onandığı anlaşılmaktadır.
Bu durumda hacizler kendiliğinden düşmüş olacağından davanın konusu kalmamıştır. Dolayısıyla konusu kalmayan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi ve yargılama giderinin de dava açılmasına neden olan tarafa yükletilmesi gerekirken davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı üçüncü kişi vekilinin ve davalı borçlu Ömür vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün İİK'nun 366. ve HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 21,15 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalı Sönmezler İnşaata iadesine ve 149,00 TL peşin harcın da istek halinde temyiz eden davalı Ö.. S..'e iadesine, 21.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.