Davacı vekili dava dilekçesinde; kadastro çalışmaları sırasında 152 ada 33, 150 ada 228 ve aynı ada 246 sayılı parsellerin davalı ... adına tespit ve tescil edildiğini, söz konusu taşınmazların vekil edenine ait olduğunu, en az 40 – 45 yıldan beri aralıksız, çekişmesiz malik sıfatıyla zilyet olduğunu açıklayarak anılan parsellerin tapu kayıtlarının iptali ile vekil edeni adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.
Bir kısım davalılar, davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesini savunmuşlar, diğer davalılar ise davaya cevap vermemişlerdir.
Mahkemece, davacının 152 ada 33 ve 150 ada 228 parsel sayılı taşınmazlarla ilgili olarak davalı aleyhine......... 1998/84 Esas, 1999/161 Karar sayılı dava dosyası ile kadastro tespitine itiraz davasını açtığını, davanın reddine karar verildiğini ve dava konusu taşınmazların tespit gibi ... adına tesciline karar verildiğini, kararın 10.03.2000 tarihinde kesinleştiğini gerekçe göstermek suretiyle açılan davanın kesin hüküm nedeniyle, 150 ada 246 sayılı parsel hakkındaki davanın ise 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 12/3. maddesi gereğince, 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği görüşüyle reddine karar verilmesi üzerine, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, kadastrodan önceki zilyetlik hukuki sebebine dayalı olarak TMK’nun 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14. maddesi uyarınca açılan mülkiyetin aktarılmasına ilişkin tapu iptali ve tescil davasıdır.
Mahkemece, yazılı gerekçelerle tüm parseller bakımından davanın reddine karar verilmiş ise de, Mahkemenin bu görüşüne katılma olanağı bulunmamaktadır. Dosya arasında bulunan .........10.03.2000 tarihinde kesinleşen 05.05.1999 tarih ve 1998/84 Esas, 1999/161 Karar sayılı dava dosyası ile davacı .........tarafından Şerife Karaca’ya karşı açılan kadastro tespitine itiraz davası; davacıya verilen
......
kesin süreye karşın taraf teşkilinin sağlanamadığı gerekçesiyle, usulden reddine karar verilmiş olup, bu nedenle 150 ada 228 ve 152 ada 33 sayılı parsellerin tespit gibi Süleyman kızı ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir. Dava, usulden reddine karar verildiğine göre, HUMK’nun 237 ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 34. maddesi kapsamında taraflar arasında kesin hüküm oluşturmaz. Kadastro Mahkemesi’nde esastan yapılmış bir inceleme ve değerlendirme söz konusu değildir. 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 30/2. maddesi uyarınca, kadastro hakimi bir bakıma taşınmaz malı kimin adına tescil edeceğine karar vermekle yükümlü tutulmuştur. Bu nedenle, 150 ada 228 ve 152 ada 33 sayılı parsellerle ilgili davanın kesin hükümden dolayı reddine karar verilmesi yerinde görülmemiştir.
Bundan ayrı, dava konusu 150 ada 246 sayılı parselin kadastro tutanağının 03.02.1998 tarihinde kesinleştiği ve 04.02.2008 tarihinde harç yatırılmak suretiyle davanın açıldığı saptanmış olup, biçimsel olarak tarihlere bakıldığında davanın bir gün sonra açıldığı ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 12/3. fıkrasında öngörülen 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği kanaati oluşmaktadır. Ne var ki, 10 yıllık hak düşürücü sürenin son günü kesinleşme tarihine göre, Pazar’a denk gelmekte olup, 04 Şubat 2008 ise Pazartesi günü olmaktadır. Bu durum karşısında, 02.02.2008 Cumartesi, 03.02.2008 Pazar olduğundan tatil günleri olması nedeniyle zorunlu olarak bir gün aşılmak suretiyle 04.02.2008 tarihinde açılan davanın süresinde açıldığının ve 10 yıllık hak düşürücü sürenin dolmadığının kabulü gerekir.
Davacı vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK’nun Geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK’nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA HUMK'nun 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna ve 21,15 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 15.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.