Davacı vekili dava dilekçesinde; dava konusu nolu parselde kayıtlı nolu bağımsız bölümün vekil edeni tarafından Ş.. K.. ve E..
K..’tan satın aldığını, harici satış sözleşmesi düzenlendiğini ve 03.05.1999 tarihli sözleşmeyle 3000 TL (Üç milyar) ödendiğini, kaba inşaat halinde alınması nedeniyle ince işlerle kapı pencere işlerinin yine vekil edeni tarafından yapıldığını açıklayarak öncelikle taşınmazın tapu kaydının iptali ile vekil edeni adına tesciline, bu kabul edilmediği taktirde dairenin alımı sırasında Ş..
K..’a ödenen 1500 TL'nin denkleştirici adalet kuralları gereğince bu günkü parasal değerine ulaştırılmasına, daire için yapılan faydalı ve zorunlu masraflar eklendikten sonra bulunacak meblağın sebepsiz zenginleşme hükümleri gereğince Ş.. K.. mirasçılarından tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı Ş.. K.. mirasçıları alım satımın doğru olmadığını, sadece E.. K..’ın payını sattığını, harici satış sözleşmesindeki imzanın annelerine ait bulunmadığını, imza karşılaştırması yapılması gerektiğini açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuşlardır.
Mahkemece, gerekçe gösterilmesizin tapu iptali ve tescil davasının reddine, davacının açtığı 1500 TL'nin davalılardan tahsiline karar verilmesi üzerine, hüküm davacı vekili tarafından bilirkişice belirlenen miktarın mahkemece hüküm altına alınmaması, binaya yapılan faydalı ve zorunlu masraflara ilişkin hüküm kurulmaması bakımından, davalı M.. G.. vekili, vekil edeni M..’in annesi satıcı Ş..’nin payını satmadığı ve imzanın da Ş..’ye ait olmadığı yönünden, satıcı E.. K.. ise, sözleşme gereğini yerine getirdiğini, gerek kendisi gerekse Ş.. açısından davanın reddi gerektiği gerekçesiyle temyiz edilmiştir.
Dava, harici satın almaya dayalı tapu iptali ve tescil, olmadığı taktirde verilen bedel ile binaya yapılan faydalı ve zorunlu masrafların tahsili isteğine ilişkindir.
Uyuşmazlık konusu sayılı parselde bulunan nolu dairenin tapuya işlenmediği, taşınmazın bir den çok paydaşlar adına tapuda paylı mülkiyet şeklinde kayıtlı bulunduğu, paydaşlar arasında satıcı E.. ve eşi Ş.. K..’ın da yer aldığı, dosya arasına konulan 03.05.1999 tarihli harici satış sözleşmesine göre, tanıklar huzurunda davalı E.. ile eşi Ş..’nin üç milyar lira karşılığında kaba inşaat halindeki daireyi davacı Z.. Ö..’e sattıkları belirlenmiştir.
Tapuda cins tashihi yapılmadığı ve kat mülkiyeti kurulmadığı için binanın bu nedenle tapuda görülmediği saptanmıştır. Kural olarak tapulu taşınmazların TMK’nun 706, TBK’nun 237 ve 2644 sayılı TK’nun 26. maddesi gereğince satışları resmi şekilde yapılmadıkça alıcısına herhangi bir hak bahşetmez ve harici satış sözleşmeleri herhangi bir hukuki sonuç doğurmaz. Ancak, harici satış sözleşmelerine dayalı olarak yapılan satışlarda, herkes verdiğini geri isteyebilir.
Bu nedenle davacı tarafından kural olarak, harici satış sözleşmesiyle verdiği bedeli isteyebilir. Davacı taraf sadece davalıların miras bırakanı Ş..’ye düşen 1500 TL bakımından istekte bulunmuş, ayrıca daireye yaptığı faydalı ve zorunlu masrafların bedelini istemiştir. Teknik bilirkişi inşaat mühendisi 12.04.2010 tarihli raporuyla.
1500 TL’yi sadece TEFE – TÜFE bakımından değerlendirilmesi yapılarak dava tarihi itibariyle ulaştığı değerin 11715 TL olduğunu saptamış, yapılan faydalı ve zorunlu masrafların bedelinin ise 19944,90 TL olduğunu belirlemiştir. Kural olarak TEFE-TÜFE, altın, döviz, işçi ve memur ücretlerindeki artışlar esas alınarak, uyarlanmak suretiyle dava tarihine kadar ulaştığı değerin bir hukukçu, bir bankacı ve bir mali müşavirden oluşan bir bilirkişi kurulu'nca hesaplanması gerekir.
Davacı vekili sadece dava dilekçesinde, 1500 TL isteğinde bulunmuş, bunun dışında faydalı ve zorunlu masraflar için herhangi bir rakam belirlememiştir. Bundan ayrı, adı geçen bilirkişinin sunduğu raporda yer alan ve az önce açıklanan uyarlama bedeli ile faydalı ve zorunlu masraflar bedeli bakımından davacı vekili herhangi bir ıslah isteğinde bulunmamış, bu miktarlar üzerinden alınacak peşin nisbi harcıda yatırmadığı anlaşılmıştır.
Mahkemece de, sadece 1500 TL’lik istek göz önünde bulundurularak hüküm kurulduğu görülmüştür. Biçimsel olarak Mahkemenin istekle bağlı olarak verilen bu kararı yerinde bulunmaktadır. Ancak, faydalı ve zorunlu masraflar bakımından mahkemece, olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş olması usul ve kanuna aykırıdır.
Öte yandan savunmanın başlangıcından itibaren satıcı Ş.. mirasçıları sadece üvey babaları E.. K..’ın kendisine ait dairedeki payını sattığını, anneleri Ş..’nin payını satmadığını ve altındaki imzanın da annelerine ait bulunmadığını belirtmek suretiyle imza karşılaştırması isteğinde bulunmuşlardır.
Mahkemece, ilk yargılama oturumunda imza karşılaştırması için gerekli yerlerden belgelerin getirtilmesi yönünde ara kararı verilmiş ise de, bunun dışında herhangi bir harekette bulunmadığı ve bu konu üzerinde durulmadığı saptanmıştır.
Davalı taraf, imzanın murisleri ve satıcı Ş..’ye ait olmadığını savunduklarına göre, yöntemine uygun bir biçimde imza karşılaştırması için gerekli belgelerin toplanması ve somut olay kapsamında hadise şeklinde değerlendirilip bu sorunun çözümlenmesi gerekirse, bu konuda uzman bilirkişilerden ya da Adli Tıp Kurumundan rapor alınması gerekmektedir.
Davacı vekili ile davalı M.. vekili ve satıcı E.. K..’ın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 23,00 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya ve 21,15 TL peşin harcın da istek halinde M.. G.. ve E.. K..'a ayrı ayrı iadelerine 27.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.