Davacı üçüncü kişi vekili, ...İcra Müdürlüğü’nün 2012/408 sayılı Takip dosyasında yapılan 23.02.2013 günlü hacze konu .... plaka sayılı araç üzerinde bulunan tankların üçüncü kişiye ait olduğunu, borçlu ile ilgisinin bulunmadığını belirterek istihkak iddiasının kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.
Davalı alacaklı vekili, davacı tarafca sunulan sözleşmenin her zaman düzenlenebileceğini, delil niteliği taşımadığını, mülkiyet karinesinin alacaklı yararına olduğunu, tankerlerin aracın mütemmim cüzü olduğunu, tankerlerin proje çizdirilerek araç üzerine monte edildiğini belirterek davanın reddine ve tazminata karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece toplanan delillere göre: dosyaya sunulan üçüncü kişi şirket ve borçlu şirket arasında aktedilen sözleşmeden başka delil bulunmadığı, anılan sözleşmenin de iddiayı kanıtlar nitelikte olmadığı, istihkak iddiasının yeterli delillerle ispatlanamadığı ve mahkemece daha önce takibin talikine karar verildiği gerekçesi ile davanın reddine ve davalı alacaklı yararına tazminata karar verilmiş; hüküm davacı 3. kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı 3. kişi vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-Dava, üçüncü kişinin İİK’nun 96. vd. maddeleri uyarınca açtığı “istihkak” davası niteliğindedir.
Mahkeme üçüncü kişinin açtığı bu davayı reddederken asıl alacağın %40’ı oranında davalı alacaklı yararına tazminata da hükmetmiştir. Oysa ki 2004 sayılı İİK'nun 97/13. maddesinde: "İstihkak davası üzerine takibin talikine karar verilip de neticede dava reddolunursa alacaklının alacağından bu dava dolayısıyla istifası geciken miktarın yüzde
kırkından aşağı olmamak üzere davacıdan tazminat alınmasına hükmolunur...” düzenlemesi yer almaktayken 02.07.2012 tarihli ve 6352 sayılı Kanun'un 19. maddesi ile tazminat oranı %20 olarak değiştirilmiştir. Bu durumda 02.07.2012 tarihinde 6352 sayılı Kanun'un 19. maddesi ile yürürlüğe giren bu değişiklik nedeni ile bu tarihten itibaren tazminat oranının %20 olarak uygulanması gerekir. Somut olayda teminatın yatırılmış olması nedeni ile takip durduğundan, İİK'nun Değişik 97/13. maddesi gereğince % 20 oranı ile davalı alacaklı yararına tazminata karar verilmesi gerekirken, gerekçesi karar yerinde tartışılmadan ve söz konusu değişiklik de gözönüne alınmadan Yasada yazılı olan % 20 tazminat oranı aşılarak, %40 oranı ile davalı alacaklı yararına tazminata hükmedilmiş olması doğru görülmemiştir.
Ne var ki, belirtilen bu yanlışlığın giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, 6100 sayılı HMK’nun Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK’nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
Davacı üçüncü kişi vekilinin yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle tazminat yönünden temyiz itirazının kabulüne ve hüküm fıkrasının 2. bendindeki “...alacak miktarının %40'ına tekabül eden 4200,80 TL ...” ibaresinin çıkartılarak yerine; “...alacak miktarının % 20'sine tekabül eden 2100,40 TL ...” ibaresinin yazılmak suretiyle hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,
25.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.