Davacı 3.kişi, Nizip İcra Müdürlüğü'nün 2011/328 Esas sayılı dosyasında 18.05.2011 tarihinde haczedilen mallardan 26.02.2013 tarihli yargılama oturumunda açıkladıklarının kendisine ait olduğunu belirterek anılan bu mallar üzerindeki hacizlerin kaldırılmasını istemiştir.
Davalı alacaklı vekili, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece; borçlunun daha önce kömür satıcılığı yaptığı adreste haciz uygulamasının yapıldığı, haciz esnasında borçlunun haciz mahallinde hazır bulunduğu, bu nedenle 2004 sayılı İİK'nın 97/a maddesi uyarınca mülkiyet karinesinin borçlu dolayısıyla alacaklı yararına olduğu, davada ispat yükünün davacı 3. kişide olduğu, bu kapsamda davacı 3. kişi tarafından sunulan adi yazılı satış sözleşmesinin her zaman düzenlenmesi mümkün bir belge olduğu ve vergi levhası ile birlikte bu sözleşmenin yasal karinenin aksini ispata yeterli olmadığı gerekçesiyle ispat edilemeyen davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm, davacı 3. kişi tarafından temyiz edilmiştir.
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre, davacının aşağıda belirtilen husus dışında yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddine;
Davacının, hükmün karar-ilam harcına ilişkin bölümüne yönelik temyiz itirazların gelince, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nda yargı harçlarının düzenlediği 1 sayılı tarife uyarınca, dava redle sonuçlandığına göre, maktu oranda karar-ilam harcı alınması gerekirken nisbi oranda karar-ilam harcına hükmedilmesi doğru olmamıştır.
Ne var ki, HUMK. nun 438/7. maddesi (HMK. m.370/2) uyarınca bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm fıkrasının 5 nolu bendinde yer alan “...Alınması gerekli 433,76 TL harçtan başlangıçta alınan 118.80 TL harcın mahsubu ile 314,96 TL bakiye harcın davacıdan alınarak Hazine'ye irad kaydına..." ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılmasına, bunun yerine.
“Davacı tarafça dava açılırken ve yargılama sırasında tamamlama yoluyla yatırılan toplam 118,80 TL harçtan, kararın niteliği itibariyle alınması gerekli 24.30 TL harcın mahsubu ile kalan 94,50 TL harcın karar kesinleştiğinde davacıya iadesine” ibaresinin ilave edilmesine mahkeme kararının düzeltilen bu şekliyle ONANMASINA, taraflarca HUMK.nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve taraflarca HUMK'nun 388/4.
(HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve aşağıda dökümü yazılı 24,30 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 0,90 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına 18.04.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.