Davacı alacaklı vekili, ... 10. İcra Müdürlüğü’nün 2012/11348 sayılı takip dosyasında yapılan 22.01.2013 günlü hacizde üçüncü kişi şirketin istihkak iddiasında bulunduğunu, 3. kişi şirketin borçlu şirketin hastane işletme ruhsatını satın alarak faaliyete başladığını, borçlu şirketin eşya ve tıbbi cihazlarının davalı şirkete devredildiğini belirterek davanın kabulü ile istihkak iddiasının reddine ve tazminata karar verilmesini istemiştir.
Davalı üçüncü kişi vekili, borçlu şirket ile 3. kişi şirketin ortaklık yapılarının farklı olduğunu, borçlu şirketin sadece hastane ruhsatının kullanılmakta olduğunu, ticari işletmenin devrinin sözkonusu olmadığını, haciz adresinde bulunan tüm demirbaşların 3. kişi şirkete ait olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.
Davalı borçlu, usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmalara katılmadığı gibi cevap da vermemiştir.
Mahkemece toplanan delillere göre: borçlu şirketinn haciz yapılan adreste faaliyette bulunmakta iken 3. kişi şirkete devredildiği, BK'nın ilgili maddesi gereğince devir alan şahsın devredenin borçlarından sorumlu olacağı ayrıca her iki şirket arasında organik bağ bulunduğu gerekçesi ile davalı 3. kişinin istihkak iddiasının reddine karar verilmiş; hüküm, esası yönünden davalı 3. kişi vekili tarafından, tazminat isteminin reddi nedeniyle davalı 3. kişi lehine hükmedilen vekâlet ücreti yönünden davacı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1) Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı 3. kişi vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2) Davacı alacaklı vekilinin tazminat isteminin reddi nedeni ile davalı 3. kişi lehine hükmedilen vekâlet ücretine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi neticesinde;
Dava, alacaklı tarafından İİK’nun 99. maddesi uyarınca “istihkak iddiasının reddi” davası olarak açılmıştır.
Davacı alacaklının tazminat istemi davanın feri niteliğinde olduğu gibi talep olmadan da resen hükmedilecek nitelikte bir tazminat olduğundan reddi halinde davalı 3. kişi yararına avukatlık ücreti hükmedilmesini gerektirmemektedir.
Mahkemece, bu hususun göz ardı edilmesi suretiyle reddedilen tazminat yönünden davalı 3. kişi yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırıdır.
Ne var ki yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden 6100 sayılı HMK’nun ek geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK’nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
Davalı üçüncü kişi vekilinin yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının reddine; davacı alacaklı vekilinin (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulüne ve kararın hüküm fıkrasının 6. bendindeki “Davanın kısmen kabulüne karar verildiğinden davalı taraf kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden maktu 440,00 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalı tarafa verilmesine” cümlesinin tamamen hükümden çıkartılmasına, hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4.
(HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 194,30 TL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 30.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.