Davacı alacaklı vekili, ... 4. İcra Müdürlüğü’nün 2008/1327 sayılı takip dosyasında yapılan 13.05.2008 günlü hacizde üçüncü kişinin istihkak iddiasında bulunduğunu, haciz adresindeki işyerinin içindeki eşyalarla birlikte üçüncü kişiye devredildiğini, İİK’nun 44. maddesindeki gereklerin yerine getirildiğinin iddia ve ispat edilememesi karşısında, BK’nun 179. maddesi gereğince devralanın da işletmenin borçlarından sorumlu olduğunu belirterek davanın kabulü ile istihkak iddiasının kaldırılmasına ve tazminata karar verilmesini istemiştir.
Davalı üçüncü kişi vekili, üçüncü kişi Şirketin haciz adresindeki işyerini ve içindeki makineleri 2007 yılında satın alarak kullanmaya başladığını, üçüncü kişinin sadece buradaki taşınmaz ile bir kısım makineleri borçludan satın aldığını, işyeri devri yapılmadığını ve mahcuzun da müvekkiline ait olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.
Davalı borçlular, usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmalara katılmadığı gibi cevap da vermemiştir.
Mahkemece toplanan delillere göre: işletme devri yapılmadığı, sadece işyerindeki makinelerin devredildiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi’ne ait 15.02.2012 gün, 12730–1593 sayılı kararı ile somut olayda muvazaalı işyeri devri yapıldığı için davanın kabulü gerektiği belirtilerek bozma kararı verilmiş; Mahkemece uyma kararı verilerek yapılan yargılama sonucunda: somut olayda borcun doğum tarihinden sonra muvazaalı işyeri devri yapıldığı, devir gerçek kabul edilse bile İİK’nun 44. maddesindeki gereklerin yerine getirildiğinin iddia ve ispat edilemediği gerekçesi ile davanın kabulü ile istihkak iddiasının reddine karar verilmiş;
hüküm, davacı alacaklı vekili ve davacı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmiş; hüküm Dairemiz tarafından onanmıştır.
1- Dosya içeriğine, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, diğer tashihi karar taleplerinin reddi gerekmiştir.
2- Dava, üçüncü kişinin İİK’nun 96. vd. maddeleri uyarınca açtığı “istihkak” davası niteliğindedir.
İstihkak davaları İİK’nun 97/11. maddesi uyarınca genel hükümler dâhilinde basit yargılama usulüne tabi olup, hacizli malın değeri ile alacak miktarından hangisi az ise onun üzerinden hesaplanacak nispi karar ve ilam harcının başlangıçta ¼’ünün alınması, davanın esasına yönelik kabul kararı verilmesi halinde ise bakiye harcın tamamlattırılması gerekir.
Mahkemece davanın kabulüne karar verildiği halde maktu karar ve ilam harcı ile yetinilmesi isabetli değildir. Diğer yandan yargılama harçları ile ilgili hatalar kamu düzeni ile ilgili olup aleyhe bozma yasağı kuralının dışında kalır.
Ne var ki yapılan yanlışlığın düzeltilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, Dairemize ait 08.04.2013 gün, 3794–5160 sayılı onama kararının kaldırılarak hükmün 6100 sayılı HMK’nun Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK’nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
Davalı üçüncü kişi vekilinin yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK’nun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK’nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uygun olmayan diğer tashihi karar taleplerinin reddine.
(2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle tashihi karar taleplerinin kabulüyle hüküm fıkrasının 5. bendindeki “Peşin harcın mahsubu ile bakiye 4,00 TL harcın davalıdan alınarak ...’ye irad kaydına” ibaresinin çıkartılarak yerine “alınması gereken 597,00 TL nispi karar ve ilam harcından peşin alınan 14,00 TL harcın indirilmesi ile bakiye 583,00 TL nispi karar ve ilam harcının davalı üçüncü kişiden alınarak ...’ye gelir kaydedilmesine” ibaresinin yazılmasına, hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, 50,45 TL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine,
07.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.