Davacı vekili, 30.11.1981 tarihinde evlenen taraflar arasındaki boşanma davası sonuçlanmış olup, tazminat yönünden temyiz aşamasında bulunduğunu, davacının çalışması ve ailesinin katkıları ile evlilik birliği içinde . ada . parseldeki . numaralı mesken, .. ada .., .ada., . ada.ada . ve .ada. parsel sayılı taşınmazlar, . FB . plaka sayılı araç ile .. Elektirk Mühendislik İnşaat AŞ, .. Pano Saç Demir Ltd Şti,.. Proje Mühendislik Ltd Şti, ,.-İş Elektrik Ltd Şti hisselerinin edinildiğini açıklayarak 01.01.2002 öncesi edinilen mal varlığı için katkı payı alacağı ve 01.01.2002 sonrası edinilen mal varlığı için katılma alacağı olarak 100.000,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, 07.11.2008 tarihli dilekçesiyle talebini 141.000 TL artırarak 241.000 TL olarak ıslah etmiştir.
Davacı vekili Birleşen 2009/402 Esas sayılı dosya da, 01.04.2009 tarihli dilekçesiyle davalının hissedarı olduğu şirketlerdeki payların edinilmesindeki katkısı nedeniyle 02.03.2009 tarihli bilirkişi raporu doğrultusunda 112.257,51 TL katkı payı alacağı isteğinde bulunmuş, aralarındaki hukuki ve fiili irtibat nedeniyle davanın eldeki dava ile birleştirilmesine karar verilmiştir.
Davalı vekili, davalı adına kayıtlı bulunan taşınır ve taşınmazların kişisel mal olduğunu, 01.01.2002 sonrasında edinilen mal varlığının bu tarihten önce yapılan birikimle edinildiğini, davanın zamanaşımına uğradığını ve yapılacak hesaplamada evlilik birliği içinde davacı adına tescil edilen taşınmazların da dikkate alınması gerektiğini bildirmiş ve davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece, 01.01.2002 öncesi edinilen mal varlığında katkısını ispatlamadığından davacının davasının reddine, 01.01.2002 sonrasında edinilen taşınır ve taşınmazlar üzerinde daha fazla katılma alacağı bulunuyorsa da, dava dilekçesinde talep edilen 100.000,00 TL dışında kalan istek zamanaşımına uğradığından davanın kısmen kabulü ile 100.000,00 TL'nın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesi üzerine, Hükmün, redde ilişkin bölümü davacı vekili ve kabule ilişkin bölümü davalı vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.
Taraflar 30.11.1981 tarihinde evlenmişler, 24.02.2005 tarihinde açılan boşanma davasının kabulüne ilişkin kararın 19.04.2007 tarihinde kesinleşmesi ile boşanmışlardır. Eşler arasındaki mal rejimi TMK'nun 225/son maddesi gereğince boşanma davasının açıldığı
tarihte sona ermiştir. Bu durum karşısında evlilik tarihinden 4721 sayılı TMK'nun yürürlüğe girdiği 01.01.2002 tarihine kadar 743 sayılı TKM'nin 170.maddesi uyarınca eşler arasında mal ayrılığı rejimi, 01.01.2002 tarihinden boşanma davasının açıldığı tarihe kadar 4722 sayılı Kanun'un 10. maddesi gereğince, eşler başka bir mal rejimini seçtiklerini ileri sürmediklerinden TMK'nun 202. maddesine göre edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir.
Dosya kapsamı, dava dilekçesindeki açıklamalar ve taşınmazlar ile aracın edinme tarihi ve şirketlerin kuruluş tarihine göre, dava, 01.01.2002 öncesi edinilen malvarlığı değeri yönünden 743 sayılı TKM'nin 170. maddesine dayalı olarak açılan katkı payı alacağı ve 01.01.2002 tarihinden sonra edinilen malvarlığı değeri yönünden 4721 sayılı TMK'nun 202 ve devamı maddeleri gereğince katılma alacağı isteğine ilişkindir.
Mahkemece davanın kısmen kabulüyle 100.000,00 TL katılma alacağının davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin isteğin zamanaşımı nedeniyle ve katkı payı isteğinin ispatlanmadığından reddine karar verilmişse de, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 17.04.2013 tarih ve 2013/8-375 Esas, 2013/520 Karar sayılı kararıyla edinilmiş mallara katılma rejimi (katılma alacağı) bakımından TMK'nun 5. maddesi yoluyla 6098 sayılı TBK'nun 146. maddesinde yer alan 10 yıllık zamanaşımı süresinin uygulanacağı öngörülmüş, bu görüş Daire tarafından da benimsenmiştir.
Bu durumda edinilmiş mallara katılma alacağı davalarında da TMK'nun 5. maddesi yoluyla 6098 sayılı TBK'nun 146. maddesinde yer alan 10 yıllık zamanaşımı süresinin uygulanması gerekecektir (mülga BK.m.125.).Ancak 10 yıllık zamanaşımının başlaması konusunda duraksama söz konusudur. Ağırlıklı görüş eşler arasında mal rejiminin sona erdiği tarih olan boşanma davasının açıldığı tarih başlangıç süresi olarak kabul edilmektedir.
Ne var ki 6098 sayılı TBK'nun 153/1-2.bendine göre “Evlilik devam ettiği sürece, eşlerin diğerinden olan alacakları için zaman aşımı işlemeye başlamaz, başlamışsa durur.” Kanunun bu açık hükmü gözetildiğinde başlangıç tarihi olan boşanma davasının açıldığı tarihte mal rejimi eşler arasında sona ermiş olsa bile zamanaşımı işlemeyeceğinden (duracağından) ve boşanma kararının kesinleştiği tarihe kadar da bu durum devam edeceğinden ancak boşanma kararının kesinleşmesinden itibaren TBK'nun 146. maddesinde öngörülen zamanaşımı işlemeye başlayacaktır.
Yani zamanaşımının başlangıç tarihinin saptanan bu olgu karşısında boşanma kararının kesinleştiği tarih olarak kabul edilmesi gerekir. Bu halde taraflar arasındaki boşanmaya ilişkin Bursa 2. Aile Mahkemesi'nin 2005/148 Esas, 2006/496 Karar sayılı ilamının 19.04.2007 tarihinde kesinleştiği dikkate alınarak tarafların bildirdikleri deliller toplanıp sonucuna göre bir karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.
Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulüne, davacı vekili ile davalı vekilinin sair hususlara ilişkin temyiz itirazları incelenmeksizin 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollaması ile halen yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 1.708,00 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya ve davalıya ayrı ayrı iadesine, 10.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.