Davacı, dava dilekçesinde; uyuşmazlık konusu taşınmazların davalılarla müşterek murisleri olan M.B.'dan intikal ettiğini, kadastro çalışmaları sırasında hatalı olarak 101 ada 11 parsel ve 123 ada 15 parsel sayılı taşınmazların davalı A.. B.. adına 101 ada 8, 119 ada 18, 125 ada 8, 126 ada 41 ve 46 parsel sayılı taşınmazların M.. B.. adına, 123 ada 5 ve 10, 126 ada 5 ve 29, 129 ada 4 parsel sayılı taşınmazların F..
B.. adına, 123 ada 9, 12 ve 26, 126 ada 7 ve 28, 129 ada 7 parsel sayılı taşınmazların davalı N.. B.. adına, 123 ada 8 ve 11, 126 ada 6 ve 24, 129 ada 5 parsel sayılı taşınmazın davalı H.. B.. adına, 101 ada 9 ve 114 ada 5 parsel sayılı taşınmazların 1/3'er hisse oranında davalılar Fikret, Necmettin ve H.. B.. adına, 101 ada 10, 109 ada 55, 123 ada 23, 126 ada 15 ve 129 ada 11 parsel sayılı taşınmazlar ise 1/2'şer hisse oranında Nail ve S..
B.. adına tespit edildiğini açıklayarak uyuşmazlık konusu taşınmazların davalılar adına olan tapu kayıtlarının miras payı oranında iptali ile adına tapuya tesciline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalılara usulüne uygun olarak tebligat yapılmış, davalı Ali, Halil, Saim, Fikret, N.. B.., cevap dilekçesinde; davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece, davanın reddine karar verilmesi üzerine hüküm; davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, kadastro öncesi kazanmayı sağlayan zilyetlik ve muristen intikal hukuksal nedenlerine dayalı olarak TMK'nun 713/1 ve 996. maddeleri ile 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddesi gereğince açılan mülkiyetin aktarılmasına ilişkin tapu iptali, tescil davasıdır.
Mahkemece, yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Mahkemece, yerel bilirkişiler ve tanıkların bir kısmı dinlenmiş ancak, tarafların vazgeçmesi bulunmadığı ve Mahkemece de bu yönde bir ara karara alınmadığı halde bir kısım tanık ve bilirkişiler dinlenmemiş, murisin sağlığında mirasçıları arasında taşınmazlarına taksim edip etmediği veya murisin ölümünden sonra mirasçılar arasında rızai taksim yapılıp yapılmadığı yerel bilirkişi ve tanıklardan sorularak açıklığa kavuşturulmamış, keşif ara kararı da usulüne uygun olarak oluşturulmamıştır.
Mahkemece, tespit edilen bilirkişilerden A. K. keşif sırasında dinlenmiş, diğer bilirkişiler E.K. ve İ. K. dinlenmemiştir. Keza, davacı tanığı S. A.keşif sırasında dinlenmiş, İ. K. ise dinlenmemiştir. HMK'nun 196. maddesine göre delil gösteren taraf, karşı tarafın açık izni olmadıkça, o delile dayanmaktan vazgeçemez. Aynı Yasa'nın 241. maddesine göre, mahkeme, gösterilen tanıklardan bir kısmının tanıklığı ile ispat edilmek istenen husus hakkında yeter derecede bilgi edindiği takdirde, geri kalanların dinlenilmemesine karar verebilir. Somut olayda, taraflarca yerel bilirkişi ve tanıkların dinlenmesinden vazgeçilmediği halde ve mahkemece de bu yönde bir ara kararı alınmadığı halde belirtilen yerel bilirkişi ve tanıklar dinlenmeden hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olmuştur.
Öte yandan, 27.04.2011 tarihinde verilen keşif ara kararda yöntemine uygun bir biçimde verilmiş bir ara karar olarak kabul edilemez. Yerel bilirkişi ve tanıkların keşif yerine davetiyeyle celp edilebilmesi için gerekli giderlerin davacı tarafça karşılanmasına karar verilmiş ancak, masraf miktarı ile yatırılması gereken süre ve masrafın yatırılmamasının sonucu keşif ara kararına açıkça yazılmamıştır.
Bu durumda Mahkemece yapılacak iş; yerel bilirkişi ve tanıkların HMK'nun 243, 244, 259 maddeleri uyarınca davetiyeyle keşif yerine çağırılmaları, uyuşmazlığın taşınmaza ilişkin bulunması nedeniyle adı geçenlerin keşif yerinde dinlenmeleri, gelmedikleri takdirde zabıta aracılığıyla keşif yerinde hazır bulundurulmaları, yerel bilirkişi ve tanıklardan tarafların ortak murisi M.
B.'ın sağlığında taşınmazlarını mirasçıları arasında taksim edip etmediği ya da murisin ölümünden sonra mirasçıların aralarında muristen intikal eden taşınmazları rızaen taksim edip etmedikleri sorularak açıklığa kavuşturulmalı, ondan sonra toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi olduğu halde yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olmuştur.
Davacının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 21,15 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 21.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.