Dava, 6100 sayılı HMK’nun yürürlüğe girmesinden sonra açılmış olup, anılan Kanun’un 33. maddesi uyarınca Türk hukukunu re’sen uygulamakla yükümlü olan hâkim, tarafların ileri sürdükleri maddi olay ve netice talepleri ile bağlı olup, onların hukuki nitelendirmesi ile bağlı değildir.
Buna göre; takibin tarafları dışında kalan üçüncü kişiye ait dava dilekçesi içeriğindeki anlatımdan uyuşmazlık konusunun, üçüncü kişinin İİK’nun 96. vd. maddelerine dayalı olarak ileri sürdüğü “istihkak” iddiasına ilişkin olduğunun kabulü gerekir.
Dava konusu hacizde hazır bulunan borçlu üçüncü kişi lehine istihkak iddiasında bulunarak bu konudaki tutumunu belli etmiştir. Bu aşamada davada taraf gösterilmesine gerek yoktur.
Mahkemece bu hususlar dikkate alınmadan yazılı şekilde karar verilmesi doğru değil ise de; somut olayda, haczin ödeme emrinin tebliğ edildiği, takibe dayanak senetler üzerinde de gösterilen yerde, borçlunun huzurunda yapılması karşısında, İİK’nun 97/a maddesindeki mülkiyet karinesi borçlu, dolayısıyla alacaklı yararınadır. İspat yükü altında olan üçüncü kişinin sunduğu faturalarda ayırt edici özellikler yoktur. Mahcuzlarla karşılaştırılmasıd a mümkün değildir.
Hal böyle olunca, istihkak iddiası kanıtlanamadığından davanın reddi yerine husumetten reddine ve haczedilmezlik şikâyetinin reddine yönelik hüküm kurulması isabetsizdir. Ne varki verilen karar sonucu itibarı ile doğru olduğundan davacı üçüncü kişi vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle yerel mahkeme hükmün açıklanan sebeplerle ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 24,30 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 0,90 TL'nin temyiz edenden alınmasına,
22.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.