Davacı vekili, mal rejiminin tasfiyesiyle alacak isteğinde bulunmuştur.
Davalı usulune uygun yapılan tebligata rağmen cevap vermemiş ve duruşmalara katılmamıştır.
Mahkemece, bilirkişinin sunmuş olduğu rapor uyarınca davacının davasının kısmen kabul, kısmen reddi ile, davalıdan 38.315,91 TL katılma payı alacağının karar tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmesi üzerine hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Taraflar 24.10.1996 tarihinde evlenmişler, yabancı mahkemede 15.07.2009 tarihinde verilen ve 25.08.2009 tarihinde kesinleşen boşanma kararıyla boşanmışlardır. Boşanma kararının tanınmasına ilişkin davanın ise, 04.08.2011 tarihinde açıldığı ve 12.11.2012 tarihinde kesinleştiği belirlenmiştir. Eşler arasındaki mal rejimi TMK'nun 225/son maddesi gereğince boşanma davasının açıldığı tarihte sona ermiştir.
Bu durum karşısında evlilik tarihinden 4721 sayılı TMK'nun yürürlüğe girdiği 01.01.2002 tarihine kadar 743 sayılı TKM'nin 170.maddesi uyarınca eşler arasında mal ayrılığı rejimi, 01.01.2002 tarihinden boşanma davasının açıldığı tarihe kadar 4722 sayılı Kanun'un 10. maddesi gereğince, eşler başka bir mal rejimini seçtiklerini ileri sürmediklerinden TMK'nun 202. maddesine göre edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir.
Davaya konu ... bankasındaki hesap davalı adına 11.08.2006 tarihinde açılmış ve tamamı çekilerek 27.03.2007 tarihinde kapanmıştır. Dava, mal rejiminin tasfiyesi ile katılma alacağı isteğine ilişkindir.
Toplanan tüm deliller ve dosya kapsamına göre; dava konusu edilen 51.430 Euro davalı tarafından 26.03.2007 tarihinde çekilmek suretiyle banka hesabı kapatılmış, mal rejimi 15.07.2009 tarihinde boşanma davası ile sona ermiştir. TMK 235/1 maddesi uyarınca mal rejiminin sona erdiği sırada mevcut olan mallar tasfiye için hesaba katılacağı husus nazara alınarak mal rejiminin sona ermesinden yaklaşık iki yılı aşkın bir süre önce çekilen paranın
tasfiye esnasında mevcut olduğu ya da başka malvarlığının edinilmesinde kullanıldığı davacı tarafça ileri sürülüp kanıtlanamadığına göre, Mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.
Açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden kabulü ile usul ve yasaya aykırı olan Yerel Mahkeme kararının 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 654,40 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 26.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.