Şikayet eden borçlu vekili, İcra Mahkemesine başvurusunda;vekil edeni aleyhine ilamların icrası yoluyla takip başlatıldığını, icra emrinde dayanak ilama aykırı olarak işlemiş faiz miktarının fazla istenildiğini açıklayarak, fazla talep edilen faiz miktarının iptalini istemiştir.
Mahkemece, 04.12.2012 ve 10.05.2013 tarihli bilirkişi raporları hükme esas alınarak şikayetin kısmen kabul ve kısmen reddi ile;icra emrinde istenilen işlemiş faiz miktarının 48.432,60 TL olarak düzeltilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.
Hüküm, şikayet eden borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Borçlu vekilinin aşağıda belirtilen husus dışındaki temyiz itirazları yerinde olmadığından reddine;
İcra takibine dayanak İstanbul Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2009/986 Esas ve 2011/226 Karar sayılı ilamında, 13.000 TL'nin 16.12.1999 tarihinden itibaren 3095 sayılı Kanun gereğince bankalardaki mevduata uygulanan en yüksek mevduat faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Mahkemece, faiz hesabı yapılarak sonuca gidilmiş ise de; hükme esas alınan bilirkişi raporlarında 16.12.1999 tarihi itibariyle dosyaya yansıyan banka mevduat faizlerinde en yüksek oran % 50 olduğu halde 16.12.1999 ile 16.12.2000 tarihleri arasındaki dönem için hata ile % 64 faiz oranı kabul edilerek ve 1 yılın hesaplamada 365 gün yerine 360 gün olarak esas alınarak hesaplama yapılması isabetsiz olmuştur.
Hal böyle olunca, hükmün yukarıda açıklandığı üzere bilirkişiden ek rapor alınarak sonuca gidilmesi için bozulması gerekmiştir.
Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının açıklanan nedenlerle kabulü ile, Mahkeme kararının İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK. m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 21.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.