Talep eden vekili, vekiledeninin mirasbırakanı olan anne bir baba ayrı ablası V.. Ö..'ın 06.11.2012 tarihinde vefat ettiğini, mirasbırakanın bekar ve çocuksuz olarak ölümü ile geriye tek mirasçı olarak vekiledeninin kaldığını açıklayarak mirasçılık belgesi verilmesini istemiştir.
Mahkemece, davanın kabulüne; mirasbırakan V.. Ö..'ın miras sorunu (4) pay sayılarak; 2 payın anne bir baba ayrı kardeşi davacı O.. E..'e aidiyetine, O.. E..'in payı dışında kalan mirasbırakanın büyükannesi C..ve büyükbabası E..'ten çocukları R.. ve R..'e intikal edecek toplam 2 payın resmen yönetilmesine, bu pay için mirasın yönetilmesi konusunda Samsun Sulh Hukuk Mahkemesi'nce Kayyım Tayini için tevzi bürosuna yazı yazılmasına karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde talep eden vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, hasımsız olarak açılmış mirasçılık belgesi verilmesi istemine ilişkindir.
4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 495. maddesi hükmünde mirasbırakanın birinci derecede mirasçılarının onun altsoyu olduğu, 496. maddesi hükmünde de altsoyu bulunmayan mirasbırakanın mirasçılarının ana ve babası olduğu, bunların eşit olarak mirasçı olacakları, mirasbırakandan önce ölmüş olan ana ve babanın yerlerini her derecede halefiyet yoluyla kendi altsoylarının alacağı, bir tarafta hiç mirasçı bulunmadığı taktirde bütün mirasın diğer taraftaki mirasçılara kalacağı açıklanmıştır.
Dosya içeriğinde toplanan delillerden mirasbırakan V.. Ö..'ın 06.11.2012 tarihinde bekar ve çocuksuz olarak öldüğü, annesi Ş..'nın 04.12.1979 tarihinde, babası E.. A..'nin 27.06.1929 tarihinde kendisinden önce öldükleri, Ş..'nın başka bir evliliğinden O.. E.. isimli bir oğlu daha olduğu anlaşılmaktadır. Az yukarıda açıklanan yasal düzenleme dikkate alındığında mirasbırakan V.. Ö..'dan intikal eden mirasın annesi olan Ş.. ile babası M..
Birinci'nin kendisinden önce ölmüş olmaları nedeniyle bunların altsoylarına, babasının başka altsoyu bulunmadığından tüm mirasın anne koluna ve dolayısıyla anne Ş..'nın K.. E.. ile olan evliliğinden olan çocuğu davacı O..'a kalacağı kuşkusuzdur. Zira ikinci derecede mirasçı varken üçüncü dereceden kimse mirasçı olamaz.
Hal böyle olunca Mahkeme'ce miras meselesi tek hisse kabul edilerek tamamının davacıya aidiyetine karar verilmesi gerekirken yersiz gerekçelerle yazılı şekilde hüküm verilmesi isabetsiz, davacı tarafın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4.
(HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/III-2. bendi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 24,30 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 20.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.