Davacı üçüncü kişi vekili, ... 4. İcra Müdürlüğü’nün 2008/4830 sayılı Takip dosyasında yapılan 14.12.2011 günlü hacze konu menkullerin üçüncü kişiye ait olduğunu, borçlu ile ilgisinin bulunmadığını belirterek istihkak iddiasının kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.
Davalı alacaklı vekili, borçlunun üçüncü kişi ile birlikte haciz adresinde ikamet ettiğini, faturaların sonradan temini mümkün nitelikte olduğunu, belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.
Davalı borçlu, usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmalara katılmadığı gibi cevap da vermemiştir.
Mahkemece toplanan delillere göre: dava konusu haczin takip borçlusuna ödeme emrinin tebliğ edildiği yerde yapıldığı, borçlunun eşi ile birlikte bu adreste oturduğu, İİK’nun 97/a maddesindeki mülkiyet karinesinin borçlu, dolayısıyla alacaklı yararına olduğu, aksini ispat yükü altında olan üçüncü kişinin bir kısım mahcuza yönelik delil sunamadığı, diğerleri için sunulan faturaların ise şeklen mahcuzlara uyduğunun bilirkişi incelemesi ile tespit edildiği, ancak borcun doğum tarihinden sonra düzenlenen faturaların tek başına delil olarak kabul edilemeyeceği kaldı ki bazı mahcuzlara ilişkin ödemelerin davacı ve borçlu tarafından birlikte yapıldığı yönünde tanık anlatımının da bulunduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, üçüncü kişinin İİK’nun 96. vd. maddeleri uyarınca açtığı “istihkak” davası niteliğindedir.
Her ne kadar haciz adresi borçlunun mernis adresi olarak kayıtlı ise de; dava konusu haciz sırasında borçlunun da orada yaşadığına dair bir tespit yapılmamıştır. Kolluk aracılığı ile yapılan inceleme sırasında mahalle muhtarının borçlunun uzun süre önceden adresten ayrıldığı yönünde bilgi verdiği tespiti bulunmaktadır. Haciz adresine gönderilen ödeme emri tebligatı doğrudan borçlu tarafından alınmamıştır. Diğer yandan borçlu 2007 yılında evlenmiştir. Ailesi ile birlikte davacının yanında ikamet ettiğine dair bir delil elde edilemediği gibi haciz sırasında da bu yönde bir tespit yapılmamıştır. Taşınmaz davacının eşi adına tapuda kayıtlıdır.
Bu koşullarda İİK’nun 97/a maddesindeki mülkiyet karinesinin üçüncü kişi yararına olduğunun kabulü gerekir. İspat yükü altında olan alacaklı taraf karinenin aksini kanıtlamaya elverişli delilleri dosyaya sunamamıştır.
Davanın kabulü gerekirken reddine yönelik hüküm kurulması isabetli değildir. Bu nedenle Dairemize ait 01.07.2013 gün, 2013/6999–10332 sayılı onama kararının kaldırılarak yerel Mahkeme hükmünün bozulması gerekmiştir.
Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı üçüncü kişi vekilinin karar düzeltme itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 74,75 TL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 26.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.