Davacı vekili, 1996 yılında evlenen tarafların düğününde davacıya takılan 10.000 TL değerindeki ziynet eşyasının evlilik birliği içinde davalı koca tarafından elden çıkarıldığını, bu şekilde elden çıkarılan altınların bir kısmının evlilik birliği içinde edinilen .......plaka sayılı aracın edinilmesinde kullanıldığını açıklayarak 10.000 TL ziynet alacağı ve mal rejiminin tasfiyesi ile araçtan davacıya düşecek payın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, 13.06.2011 tarihli dilekçesiyle araçtan kaynaklanan alacağını 7.500 TL olarak açıklamıştır.
Davalı vekili; davacıya iddia ettiği şekilde 10.000 TL'lik ziynet takılmadığını, takılan ziynetlerin de sürekli olarak davacı tarafından değiştirilerek zarar edildiğini, aracın davalının annesinin satmış olduğu arsanın parası ile edinildiğini bildirmiş ve davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece, düğün sırasında davacıya takılan ziynetlerin bedeli olan 10.000 TL ve ....... plakalı araçtan kaynaklanan 7.500 TL katılma alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Taraflar, 09.11.1996 tarihinde evlenmişler, 30.06.2009 tarihinde açılan boşanma davasının kabulüne ilişkin kararının 21.12.2011 tarihinde kesinleşmesi üzerine boşanmışlardır. Bu durum karşısında eşler başka bir mal rejimini seçtiklerini ileri sürmediklerinden eşler arasında evlilik tarihinden 4721 sayılı TMK'nun yürürlüğe girdiği 01.01.2002 tarihine kadar 743 sayılı TKM'nin 170. maddesi uyarınca mal ayrılığı rejimi, bu tarihten boşanma davasının açıldığı 30.06.2009 tarihine kadar TMK'nun 202. maddesine göre edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir.
Dosya kapsamı ve dava dilekçesindeki açıklamalara göre; davacı vekilinin talebi araç üzerindeki katılma alacağı ve genel hükümlere tabi ziynet alacağı isteğine ilişkindir.
.......
Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davalı vekilinin ziynet bedeline ilişkin yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün bu bölümünün ONANMASINA,
Davalı vekilinin katılma alacağına ilişkin isteğine gelince, katılma alacağı talepli davalarda, eklenecek değerlerden (TMK.m.229) ve denkleştirmeden (TMK.m.230) elde edilen miktarlar da dahil olmak üzere edinilmiş malın (TMK.m.219) toplam değerinden mala ilişkin borçlar çıkarıldıktan sonra kalan artık değerin (TMK.m.231) yarısı üzerinden (TMK.m.236/1) tarafların kazanılmış hakları da dikkate alınarak katılma alacağının hesaplanması gereklidir.
Ancak bu hesaplamanın yapılabilmesi için öncelikle davaya konu malın edinilmiş mal olması gereklidir. Dosya içinde bulunan dava konusu....... plakalı aracın trafik kaydından aracın boşanma dava tarihinden sonra 25.06.2010 tarihinde davalı adına tescil edildiği saptanmıştır.
Yukarıda açıklandığı üzere taraflar arasındaki mal rejimi boşanma davasının açıldığı 30.06.2009 tarihinde sona ermiş olup bu tarihten sonra edinilen mal varlığının mal rejimi kapsamında tasfiyesi mümkün değildir.
Bu halde dava konusu aracın evlilik birliği içinde edinildiği iddia edilmekle öncelikle dava konusu aracın fiilen edinildiği tarihin tespiti gereklidir.
Araç 2005 model olup 01.01.2002 tarihinden önce edinilmesi mümkün olmadığından aracın boşanma dava tarihi olan 30.06.2009 tarihinden önce edinildiğinin tespiti halinde, katılma alacağı istekli davalarda yukarında açıklandığı üzere, edinilmiş malın karar tarihine en yakın değerinden mala ilişkin toplam borçlar düşüldükten sonra kalan miktarın yarısına TMK 236. maddesi gereğince katılma alacağı olarak hükmedilmelidir.
Somut olayda davacı aracın edinilmesine kişisel mal niteliğindeki ziynetleri ile katkıda bulunduğunu iddia etmekle öncelikle aracın edinilmesinde kullanılan ziynetlerin miktarı ve değeri tespit edilerek belirlenen bu ziynet bedeli aracın değerinden düşülmeli ve kalan miktarın yarısına TMK 236. maddesi gereğince katılma alacağı olarak karar vermek gerekirken, ziynet bedelinin tamamına karar verdikten sonra, aracın edinilmesinde kullanılan ziynet miktarı dikkate alınmadan mükerrer tahsile neden olacak şekilde katılma alacağına hükmedilmesi doğru değildir.
Öte yandan aracın fiilen boşanma dava tarihinden sonra edinilmesi durumunda dava Borçlar Hukuku'nun genel hükümlere dayalı alacak isteği şeklinde nitelendirilmelidir. 4787 sayılı Aile Mahkemeleri'nin Kuruluş Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanun'un 4. maddesi. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun ikinci kitabından üçüncü kısım hariç olmak üzere Aile Hukuku'ndan (TMK.nun m.118-395) kaynaklanan bütün davaların Aile Mahkemesi'nde bakılacağını hükme bağlamıştır.
Bu maddelerin kapsamı dışında kalan ve ........kaynaklanmayan mal varlığına ilişkin davalara bakma görevi 6100 sayılı HMK'nun Geçici 1. maddesi uyarınca 1086 sayılı HUMK'nun 1 ve devamı maddelerine göre genel mahkemelere aittir.
Görev kamu düzenine ilişkin olup yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınacağından dava tarihindeki değere göre Asliye Hukuk Mahkemesi'nin görevine giren davaya Aile Mahkemesi'nde bakılıp yargılamaya devam edilmesi de doğru olamayacağından eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.
......
Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulüne, yerel mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollaması ile halen yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'nun 388/4.(HMK m.297/ç) ve 440/I. maddeleri gereğince Yargıtay Daire İlamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunabileceğine, 260,00 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 469,00 TL'nin temyiz eden davalıdan alınmasına, 14.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.