Davacı, düğünde kendisine takılan takılar kullanılarak satın alınan ve satın alındıktan sonra 4-5 yıllık süre içinde üzerine konut inşa edilen, davalı adına kayıtlı taşınmazın edinilmesindeki katkısı nedeniyle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 5.000 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili, TMK'nun 178. maddesinde yer alan bir yıllık zamanaşımı süresinin dolduğunu, tarafların anlaşmalı boşandığını ve davacının evden ayrılırken sahip olduğu ziynetlerin tamamını yanında götürdüğünü bildirerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece, 1988 yılında evlenen tarafların boşanmasına ilişkin hükmün kesinleştiği 13.07.2011 tarihi ile eldeki davanın açıldığı 24.07.2012 tarihleri arasında TMK'nun 178. maddesindeki 1 yıllık zamanaşımı süresi geçtiğinden davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Toplanan deliller ve dosya kapsamından, dava konusu taşınmazın evlilik birliği içinde 01.01.2002 tarihinden önce edinilip davalı adına tescil edildiği ve üzerine mesken inşa edildiği anlaşılmaktadır.
TMK'nun 179. maddesine göre mal rejiminin tasfiyesinde eşlerin bağlı olduğu rejime ilişkin hükümler uygulanır. Taraflar aralarında başka bir mal rejimi seçildiğini ileri sürmediklerinden 4721 sayılı TMK'nun yürürlüğe girdiği 01.01.2002 tarihine kadar TMK'nin 170. maddesi gereğince mal ayrılığı ve bu tarihten boşanma tarihine kadar TMK'nun 202. ve devamı maddelerine göre edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir.
Davacı taraf, dava dilekçesinde 01.01.2002 tarihinden önce edinilen ve üzerine mesken inşa edilen nizalı taşınmazın alımına ve üzerindeki meskenin yapımına katkısı olduğunu iddia ederek katkı payı alacağına hükmedilmesini istemiştir. Bu halde istek 743 sayılı TMK'nun 170. maddesi gereğince katkı payı alacağı isteğine ilişkin olup zamanaşımı süresi, Türk Borçlar Kanunu'nun (Borçlar Kanunu 125.) maddesinde düzenlenen 10 yıllık zamanaşımı süresi, gerek ilk boşanmanın kesinleştiği tarih gerekse de ikinci boşanmanın kesinleştiği tarihe göre geçmediğinden işin esasına girilerek sonucuna göre bir karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.
Açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle usul ve yasa hükümlerine uygun bulunmayan hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı yasanın Geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK'nun 388/4 (HMK.m 297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, bozma nedenine göre sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 24,30 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 11.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.