Davacılar vekili miras payının devri sözleşmesine dayanarak tarafların ortak miras bırakanlarından intikal eden 452 ve 453 parsel sayılı taşınmazlardaki davalı adına olan payının iptali ile vekil edenleri adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece önce, davanın ayni hakka ilişkin bulunduğu gerekçesiyle HMK'nun 12 ve 114/1-ç maddeleri uyarınca kesin yetki nedeniyle dava şartı oluşmadığından dava dilekçesinin reddi ile talep halinde kararın kesinleşmesinden sonra dosyanın yetkili Antalya Serik Asliye Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiştir. Daha sonra dava dosyası değişik gerekçelerle Serik Asliye Hukuk Mahkemesi ile Antalya Asliye Hukuk Mahkemesi arasında birbirlerine aktarıldıktan sonra; son olarak Antalya 7. Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından davanın HMK'nun 20. maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına karar verilmiştir. Hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Mahkemece yazılı şekilde davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş ise de varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemektedir.
Davacılar miras bırakanlarından intikal eden taşınmazlardaki davalıya ait paylarını satın aldıklarını ileri sürerek iptal ve tescil isteğinde bulunmuşlardır. HMK'nun 12/1 maddesinde taşınmaz üzerindeki ayni hakka ilişkin davalarda taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinin kesin yetkili olduğu hükme bağlanmıştır.
Antalya 7. Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından verilen ve temyiz edilmeksizin 30.01.2013 tarihinde kesinleşen kararı ile dava konusu 452 ve 453 parsellerde kayıtlı taşınmazların Serik İlçesi B.. Köyü'nde bulundukları sebebiyle HMK'nun 12 ve 114/1-ç maddeleri uyarıca kesin yetki nedeniyle dava dilekçesinin reddine ve talep halinde kararın kesinleşmesinden sonra dosyanın yetkili Serik Asliye Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiştir.
Talep üzerine Serik Asliye Hukuk Mahkemesi'ne aktarılan ve 18.03.2013 tarihinde esasa kaydedilip tensibi düzenlenen dava dosyasında, mahkemece yapılan inceleme sonucunda, Antalya 7. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin dava dosyasını, yetkisizlikle maddi hata sonucu sehven gönderdiği, taşınmazların bulunduğu köyün Serik İlçesi'nden ayrılarak Aksu İlçesi'ne bağlandığı bu nedenle Antalya Asliye Hukuk Mahkemesi'nin kesin yetkili olduğu açıklanarak dava dosyasında yeniden işlem yapılmak üzere Antalya Nöbetçi Asliye Hukuk Mahkemeleri tevzi bürosuna iadesine karar verilmiş, anılan karar kesinleştirilmeden üst yazı ile ilgili mahkemeye gönderilmiştir.
Her iki mahkeme arasında daha sonraki tarihlerde de değişik gerekçelerle dava dosyası gidip dönmüş, son olarak Serik Asliye Hukuk Mahkemesi, ilk yetkisizlik kararının kesinleşmesinden sonra talep olmadan dosyanın gönderilemeyeceğini HMK'nun 20. maddesinin uygulanması gerektiğini açıklayarak dosyayı Antalya Asliye Hukuk Mahkemesi'ne iade etmiştir.
Antalya 7. Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından verilen 2012/767-588 Esas ve Karar sayılı ilk yetkisizlik kararı 30.01.2013 tarihinde kesinleşmiş olmakla anılan mahkeme dava dosyasından el çekmiştir. Bu aşamada artık dosyayı yeniden ele alarak yargılama yapamaz.
Davacılar vekili tarafından Antalya Mahkemesi'nce ilk yetkisizlik kararının verilmesinden sonra Antalya Asliye Hukuk Mahkemesi'ne sunulan 07.02.2013 tarihli dilekçede daha önce dava dosyasının Serik Asliye Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesini istediklerini; ancak, yaptıkları araştırma sonucunda taşınmazların Aksu ilçesine bağlandığından Antalya mahkemelerinin yetkili olduğunu öğrenmiş bulunduklarını bu nedenle durumun yeniden tetkikini istediklerini bildirmişlerdir.
Şu halde kesinleşen yetkisizlik kararı üzerine davacılar vekilinin süresi içerisinde (yetkisizlik kararı 31.01.2013 tarihinde kesinleşmiş olup, yetkili mahkemeye gönderme isteği 07.02.2013 tarihli dilekçe içeriğinden daha önceki bir tarihte yapıldığı anlaşılmaktadır.) dava dosyasının yetkili mahkemeye gönderilmesi yönünde talepte bulunduğu,
yetkili Serik Asliye Hukuk Mahkemesi'ne gelen ve esasa kaydedilen dava dosyasında, anılan mahkemece, yetki yönünden inceleme yapılarak bir karar verilmesi gerekirken usul ve yasaya aykırı biçimde, maddi hata olduğu gerekçesiyle dosyada evvelce yetkisizlik kararı vererek el çekmiş mahkemeye iadesi yönünde karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.
Esasen, gayrimenkule ilişkin bu tür davaların başında keşif yapılarak, hangi ilçe sınırları içerisinde kaldıkları kesin bir biçimde belirlendikten sonra yetkisizlik kararı verilmesi gerekirken; bu belirleme yapılmadan evrak üzerinden yapılan yanlış inceleme ile yetkili olup olmadığının belirlenmeye çalışması isabetsizdir. T.C Anayası'nın 141/2. maddesine göre davanın en az masraflı ve en kısa sürede karara bağlanması gerekir.
Ayrıca, bu tür işlemlerde yargılamanın uzatılması adil yargılama hakkının ihlali anlamına gelir.
Davacılar vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerindedir. Kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 24,30 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacılara iadesine, 27.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.