Davacı ... ...... vekili, evlilik birliği içerisinde edinilen 25158 ada 7 parselde kayıtlı 5 nolu taşınmazın 19.8.1996 tarihinde edinilmesi sırasında ödenen 2500 TL peşinatın 1900 TL'sinin vekil edenine ait dilekçede açıklanan ziynetlerinin ve 10.000 USD'sinin bozdurularak verildiğini, ayrıca davalı adına kayıtlı .......plakalı aracın da 2000 yılında alınırken 11.600 TL olan bedelinin 3500 TL'sinin davalı eşin önceki aracının satışından gelen para ile kalan 8100 TL'sinin ise 1997 yılında doğan çocuklarının doğumunda hediye olarak kendisine takılan altınların satılarak karşılandığını,
yine dilekçesinde bildirdiği muhtelif ev ve çeyiz eşyalarının davalıda kaldığını açıklayarak fazlaya ilişkin haklarının saklı kalmak koşuluyla ev ve aracın edinilmesine katkısı, ev ve çeyiz eşyaları yönünden ise aynen iade veya bedeli olmak üzere şimdilik 10.000 TL'nin dava tarihinden itibaren faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili, dava konusu evin edinilmesinde ziynet bozdurulmadığını, ev ile ilgili peşinat verilmediğini, evin peşin alındığını, babası ........kendisine ait 7 ada 148 parseldeki taşınmazı ile ........plakalı aracını satarak bedelini dava konusu taşınmazın alınması sırasında kendisine verdiğini, ayrıca ticaretle uğraşan babasının birikimleri de bulunduğundan kendisine sıklıkla yardım ettiğini, banka hesaplarında bu yardımların belli olduğunu,...........plakalı aracın 11400 TL'sına alındığını, bedelinin ise davacının da kabul ettiği üzere,
kendisine ait önceki aracının satımından gelen 3500 TL'nin ve kalanı bakımından da babasının..........eşi ile ortak hesaplarına gönderdiği 5000 TL ile çevresinden aldığı ve daha sonra babasının yardımı ile ödediği borç para ile karşıladığını açıklamış, ev eşyaları bakımından ise teslime hazır olduklarını bildirerek davanın reddini savunmuştur.
.......
Mahkemece, ev ve araç yönünden davacının ziynetlerle katkısının ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine, eşyalarla ilgili olarak ise; belirtilen bir kısım eşyalar yönünden teslim tutanağı tutulduğundan, teslim edilen bu eşyalar yönünden hüküm kurulmasına yer olmadığına, davacının çeyiz eşyası olarak getirdiği yatak odası takımı, buzdolabı, ocak, televizyon ve küçük buzdolabı niteliğindeki eşyaların aynen, olmadığı takdirde bedelleri olan 1275 TL' nin dava tarihinden itibaren faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesi üzerine; hükmün redde ilişkin bölümü, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Taraflar, 12.06.1993 tarihinde evlenmişler, 20.07.2006 tarihinde açılan boşanma davasının kabulle sonuçlanması ve hükmün 11.03.2008 tarihinde kesinleşmesi üzerine boşanmışlardır. Başka mal rejimi seçilmediğinden (4722 s. K m.10) eşler arasında evlenme tarihinden 01.01.2002 tarihine kadar mal ayrılığı (743 sayılı TKM. m. 170), bu tarihten mal rejiminin sona erdiği boşanma davasının açıldığı 20.07.2006 tarihine kadar ise yasal edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir. (TMK.nun 202 ve 225 md).
Dava konusu 25158 ada 7 parselde kayıtlı 5 nolu bağımsız bölüm 19.08.1996 tarihinde, 35 KAL 62 plakalı araç ise 23.05.2000 tarihinde satış suretiyle edinilerek davalı ... adına tescil edilmiştir.
Dava, 743 sayılı TKM'nun 170 maddesi uyarınca mal ayrılığı rejiminin geçerli olduğu dönemde edinilen mallardan kaynaklanan katkı payı alacağı isteğine ilişkin olup, uyuşmazlığın Borçlar Kanunu'nun genel hükümlerine göre çözüme kavuşturulması gerekmektedir. 743 sayılı TMK'nun yürürlükte olduğu 01.01.2002 tarihinden önce eşler arasında yasal mal ayrılığının geçerli olduğu dönemde, karı kocanın diğerinden katkı payı karşılığında bir tazminat isteyebilmesi için mutlaka parasal veya para ile ölçülebilen maddi bir değer koymak suretiyle katkısının bulunması gerekir. Dosyada bulunan belge ve bilgilere göre davacı kadın evlilik süresince gelir getiren bir işte çalışmamış ev hanımı, koca ise evlilik tarihinden boşanma tarihine dek çalışmıştır.
Ancak davacı kadın düğününde ve sonrasında kendisine hediye edildiğini iddia ettiği ve cins, miktar ve niteliklerini bildirdiği ziynetlerinin satılmak suretiyle ev ve araba alındığını, bu katkısı sebebiyle alacak isteğinde bulunmuştur. Davalı ise, ziynetlerin belirtildiği kadar olmadığını, kaldı ki mevcut olanların da satılmadığını, malların edinilmesinden sonra da davacı eşinin bu ziynetleri üzerinde taşımaya devam ettiğini, evden ayrılırken bıraktığı mektupta kendisine ait olan eşyaları aldığını da kabul ettiğini, ev ve aracın alımına babasının kendisine ait malları satmak suretiyle katkıda bulunduğunu, diğer deyişle kişisel malları olduğunu bu nedenle davacının katkısından söz edilemeyeceğini savunmuştur.
Mahkemece, davacının 25158 ada 7 parselde kayıtlı 5 nolu bağımsız bölümün ve ...........lakalı aracın edinilmesine katkısının ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. TMK'nun 6. maddesi gereğince herkes iddia ve savunmasını kanıtlamakla yükümlüdür. Davacı vekili, iddiasını ispat bakımından delil dilekçesinde yemin deliline de dayanmıştır.
Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 36. maddesine göre, herkes meşru vasıta ve yollarla mahkemelerde iddia ve savunma hakkına sahiptir.
Davacının iddiasını ispat bakımından yemin deliline de dayandığından öncelikle davacı tarafın yemin teklif hakkını kullanmak isteyip istemediğinin sorulması, kullanmak istediği takdirde, 6100 sayılı HMK'nun 227. m. vd maddeleri gereğince usulüne uygun biçimde hazırlanacak yemin davetiyesiyle davalının davet edilmesi ve 6100 sayılı HMK'nun yemine ilişkin hükümleri dikkate alınarak usulüne uygun bir biçimde davalının yemin beyanının alınması ve elde edilecek sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.
........
Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile eksik araştırmaya dayalı hükmün ev ve araca ilişkin bölümleri yönünden açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 21,15 TL peşin harcın istek halinde davacı-karşı davalıya iadesine, 25.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.