Davacı vekili, tarafların evli iken boşandıklarını, vekil edenin ablasının maliki olduğu 1166 ada 105 parseli vekil edene devretmek üzere babası ...'e vekalet verdiğini ancak vekil ...'in davalıya olan sevgisini ifade etmek amacıyla taşınmazı davalı adına tescil ettirdiğini açıklayarak, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davalı üzerindeki kaydın iptaliyle ½ payın vekiledeni adına tesciline karar verilmesini istemiştir.
Davalı taşınmazı eski eşinin ablasından bedelini ödeyerek satın aldığı, davalı vekili ise mal ayrılığı döneminde edinilen taşınmazda davacının katkısı bulunmadığından davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece, 01.01.2002 öncesi davalı adına tescil edilen taşınmazda davacının katkısı ispatlanmadığından davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Toplanan deliller ve dosya kapsamından, 1166 ada 105 parselin davalının ablası adına kayıtlı iken 18.10.2000 tarihinde davalı ile davacının ablasını vekaleten ... arasında yapılan resmi satış sözleşmesiyle davalı adına tescil edildiği, taşınmazın edinme tarihi ve davacının iddiasına göre isteğin 743 sayılı TMK'nun 170. maddesi uyarınca taraflar arasında mal ayrılığı rejiminin geçerli olduğu tarihte davalı adına tescil edilen taşınmazın alımına yapılan katkıdan kaynaklanan tapu iptali ve tescil davası olduğu saptanmıştır.
07.10.1953 tarih ve 1953/8, 1953/7 sayılı YİBK Hukuk Bölümü Kararı uyarınca; davacının mal rejiminin tasfiyesi sonucunda oluşan hakkı şahsi bir hak niteliğinde alacak hakkı olup ayın (mülkiyet) istenemeyeceğinden davanın reddi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değilse de, red sonuç itibariyle doğru olduğundan davacı vekilinin yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile Usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün açıklanan gerekçelerle ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4.
(HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve aşağıda dökümü yazılı 24,30 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 0,90 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına, 30.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.