Davacı, mirasbırakanı olan M.. B..'in 1916 yılında öldüğünü açıklayarak mirasçılık belgesi verilmesini istemiştir.
Mahkemece, talebin kabulüne karar verilmiş, mirasbırakanın mirasının tamamı 47.040 hisse kabul edilerek mirasçılar ve miras payları belirlenmiştir. Hüküm yasal süresi içerisinde davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, mirasçılık belgesi verilmesi istemine ilişkindir.
4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 29. maddesi hükmünde bir kimsenin sağ veya ölü olduğunu veya belirli bir zamanda yada başka bir kimsenin ölümünde sağ bulunduğunu ileri süren kimsenin iddiasını ispat etmek zorunda olduğu, 30. madde hükmünde de doğum ve ölümün öncelikle nüfus sicilindeki kayıtlarla, nüfus sicilinde bir kayıt yoksa veya bulunan kaydın doğru olmadığı anlaşılırsa her türlü delille kanıtlanabileceği belirtilmiştir.
Dosya kapsamındaki nüfus kayıtlarından Mirasbırakan İbrahim ve Zeynep oğlu M.. B..'in 03.07.1916 tarihinde evli ve çocuksuz olarak öldüğü, eşi A.. B..'in kendisinden sonra 27.01.1979 tarihinde, kardeşi H.. B..'in 16.07.1952 tarihinde, diğer kardeşi B.. B..'in 20.07.1928 tarihinde, diğer kardeşi H.. A.. B..'in 06.07.1921 tarihinde mirasbırakandan sonra öldükleri anlaşılmaktadır.
Nüfus kayıtlarında mirasbırakanın kardeşi Ömer “ÖLÜ” olarak yazılı ve ölüm tarihi belli değil ise de dosya kapsamındaki Darende Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2007/160 Esas, 2008/77 Karar ve 19.06.2007 tarihli mirasçılık belgesinden Ömer'in 1931-1932 yılları arasında bilinmeyen bir tarihte öldüğünün kabul edildiği görülmektedir.
O halde aksi sabit oluncaya kadar geçerli olan iş bu mirasçılık belgesine göre Ömer'in 1931-1932 yılları arasında bilinmeyen bir tarihte öldüğünün kabulü ile Ömer mirasçılarının belirlenerek ölüm tarihinde yürürlükte olan 743 sayılı TKM hükümlerine göre miras hisselerinin belirlenmesi gerekirken ölü olduğu halde Ömer'e mirastan pay verilmesi; mirasbırakanın eşi A..B.. mirasbırakandan sonra 27.01.1979 tarihinde öldüğü ve Ayşe'nin ölüm tarihinde 743 sayılı TKM hükümleri gereğince mirasının üst soyuna geçeceği düşünülmeden Ayşe'ye de sağmış gibi mirastan pay verilmesi;
mirasbırakanın annesi Zeynep 1948 yılında öldüğü ve 743 sayılı TKM hükümleri gereğince mirasının alt soyuna kalacağı gözetilmeden Zeynep'e de ölü olduğu halde mirastan pay verilmesi hatalı olmuştur.
Bu bakımdan Ayşe'nin üst soyundan mirasçısının olup olmadığının araştırılması, bunlara ait tüm kayıt ve belgeler getirtilerek dosya arasına konulması, Ömer ve Zeynep'e ilişkin dosya kapsamındaki kayıtlarda eksiklik bulunması halinde tamamlanması ve tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi gerekir.
Şu halde Mahkemece yapılacak iş; yukarıda ayrıntılı olarak açıklanan hususlar gözetilerek, belirlenen eksiklikler giderildikten sonra dosyayı Feraiz ve İntikal hükümlerinden anlayan konusunda uzman üç kişilik bir bilirkişi heyetine tevdi ederek; mirasbırakan, 03.07.1916 tarihinde öldüğüne göre mülkte feraiz hükümlerinin, arazide ise 06.03.1912 ile 04.10.1926 tarihleri arasındaki ölümlerde 21.02.1328 tarihli İkinci Tevsii İntikal Nizamnamesi hükümlerinin uygulanması, mirasçılardan 743 sayılı TKM ve 4271 sayılı TMK'nun yürürlüğünden sonra ölenler olduğu takdirde, mülk ve arazi ayrıt edilmeksizin medeni kanun hükümlerinin uygulanması bu suretle mirasçıların paylarının belirlenmesinden ibarettir. Bu yönler gözönünde tutulmadan yazılı biçimde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.
Yukarıda açılanan nedenlerle; davacının temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/III-2. bendi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 24,30 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 17.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.